Geplukt Irina van Dijk

Deze echte Lottumse houdt van genieten van het leven. Als het kan is ze in de Oostenrijkse bergen te vinden met haar gezin. In het dagelijks leven werkt ze het liefst met kinderen. Deze week wordt Irina van Dijk (40) geplukt.

In de tuin van Irina zijn haar man Dave en de kinderen flink aan het werk. De tuin wordt gerenoveerd. "Maar ik heb wel even tijd voor een kopje koffie", zegt Irina lachend. "Ik heb een leuke man en drie prachtige kinderen, wat wil je nog meer? Ik hou ervan om met z'n allen dingen te ondernemen. Zo gaan we elke zondag met het hele gezin mountainbiken in de bossen." De Swolgense Bossen in Swolgen of het Schuitwater in Broekhuizen zijn populaire locaties voor de familie van Irina. "Er is toch niks mooier dan dit soort dingen met je gezin doen."

Altijd feest
Irina groeide op in Lottum. "In het huis waar ik nu woon ben ik geboren. Ik heb het uiteindelijk zeven jaar geleden gekocht van mijn ouders. Dat is wel iets speciaals als je het mij vraagt. Ik ben een echte Lottumse en hou van het verenigingsleven hier. Dit huis heeft mijn opa gebouwd." Samen met haar jongere broer en oudere zus vertoefde Irina haar jeugd hier. "Ik heb het altijd enorm naar mijn zin gehad", zegt ze. "In deze straat wemelde het van de jongeren destijds. Er was dus altijd wel wat te doen. Slagbal, verstoppertje, buiten in de bossen spelen en als het slecht weer was, was ik vaak in de kelder te vinden. Daar hadden we een grote ruimte waar we los konden gaan. Ik was altijd wel iets leuks aan het doen."

Brave leerling
De jeugd van Irina kon niet beter volgens haar. Ook de periode op de middelbare school vond ze leuk. "Ik ging destijds veel uit", zegt de Lottumse. "Ik was deel van een vriendengroep met een keet. Daar speelden dan vaak lokale bandjes. Het was niet mijn muziek, al die harde herrie, maar gezellig was het zeker." Naast Irina's uitgaansleven, moest ze ook gewoon naar school. "Ik kon het goed combineren. Huiswerk maken, goed leren voor toetsen, ik was best een brave leerling hoor." Na de middelbare school vertrok Irina richting Eindhoven. "Daar begon ik aan een vierjarige opleiding tot sociaal pedagogisch hulpverlener. Ik wist namelijk dat ik iets met kinderen wilde doen." Toen Irina een advertentie tegenkwam van een vacature in Grubbenvorst, veranderde haar leven.

Speciale vriendin
Ze kreeg vlak na haar opleiding een kans om een persoonlijke begeleider te worden van een meisje dat een verstandelijke handicap en een vorm van autisme had. Een droom die uitkwam. "Ik had meteen een klik met het meisje en de familie", zegt ze. "Elke donderdag en zaterdag kwam ik langs, dan gingen we samen leuke dingen doen. Dan konden de ouders van het meisje even iets anders doen en hadden ze tijd voor elkaar. Het is zo'n dankbaar werk." Overal waar het meisje heenging, mocht Irina ook mee. "Zelfs op reis naar CuraƧao. Daar kreeg ze dolfijntherapie. Dat was zo bijzonder. Deze dieren kunnen op een of andere manier contact leggen met het meisje. Ik heb uiteindelijk zo'n acht tot negen jaar daar gewerkt. Helaas spreek ik haar niet meer, maar ze heeft een speciaal plekje in mijn hart veroverd."

Kinderdagverblijf
In dezelfde tijd kwam Irina terecht bij een kinderdagverblijf in Velden. "Ook dit werk heb ik altijd met plezier gedaan. Na een tijdje ben ik samen met een collega en de toenmalige directeur een kinderdagverblijf opgestart in Venlo." Onverwachts ging dit bedrijfje zo goed, dat het maar bleef groeien. "Op een gegeven moment was het goed geweest", zegt Irina. "Het was te groot geworden en dat trok mij niet zo. Ik ben terug gegaan naar Velden en daar werk ik nog steeds."

Sportief
In haar vrije tijd is Irina graag sportief. "Ik ren ongeveer twee keer in de week een rondje van zo'n 10 kilometer. Zondags mountainbiken en ik doe aan korfbal." Een bezig bijtje dus. Als haar gezin tijd over heeft, vertrekken ze richting Oostenrijk. "Ons zoontje had Oostenrijk een keer op tv gezien en zei: 'Daar wil ik een keertje heen'." Zo gezegd, zo gedaan en het gezin vertrok naar Oostenrijk. "Daar is onze liefde voor het land ontstaan. Wat is het daar prachtig." Als ze in haar vrije tijd thuis is, leest ze graag een boek of doet Irina een drankje met vriendinnen. "Borrelen is een grote hobby van mij. Ik leef met de dag. Niks is dan mooier om bourgondisch te genieten van het leven."

Tekst: Niels van Rens