Ken je dat?

20-7-2017 door: Birgit op de Laak
Je zou best mee willen doen met dat bootcampgroepje dat elke week door je wijk rent. Aan willen sluiten bij het vaste groepje dat samen eet in de bedrijfskantine, in het verpleeghuis, op school.

Alsnog lid willen worden van die (ouderen)vereniging nu je alleen bent komen staan. Kennis willen maken met je buurtjes, die geen GGZ-achtergrond hebben, die niet uit hun thuisland hebben moeten vluchten voor de oorlog. Je aarzelt even, omdat je niet weet hoe je ontvangen zult worden. Maar dan zet je de stap en ... hoor je erbij.

Wie dat gevoel herkent, kan zich voorstellen hoe huizenhoog die drempel kan zijn voor mensen die in hun leven vaker het deksel op de neus kregen, die ziek zijn (geweest) of uit een heel andere cultuur komen.

“Ik kan bijna zelfstandig wonen”, vertelt een vrouw trots na een fase van begeleid wonen. Ze heeft geleerd haar huishouden te doen, kookt de maaltijd, gaat zelfstandig naar het werk, slikt haar medicijnen. Nu rest voor haar een grote wens: een ‘gewoon mens’ leren kennen om samen leuke dingen te doen. Haar kennissenkring bestaat tot nu toe uit zorgprofessionals en lotgenoten. Goede zorg is van belang, aansluiting vinden in het alledaagse leven misschien nog wel belangrijker.

Birgit

Disclaimer | Copyright© 2017 Kempen Media b.v. | Ontwerp & realisatie Kempen Communicatie
Kempen Media b.v. is partner van Kempen Communicatie b.v.
Kempen Communicatie: Strategie, Creatie, Realisatie