Je eigen criticus

18-1-2018 door: Redactie
Voor een documentaire die ik maak, ging ik een week lang offline. Geen telefoon, geen laptop, geen internet. Compleet offline. Mijn ervaringen en de eerste filmbeelden deelde ik maandag tijdens een lezing met zeshonderd man. En ik faalde, grandioos.

Ik werd verblind door de spotlights. In het licht waren zo’n zeshonderd silhouetten in de zaal te onderscheiden van de duisternis. Met knikkende knieën stond ik op een podium, haalde diep adem en realiseerde me dat ik mijn tekst was vergeten. Mijn benen trilden ongecontroleerd, mijn stem brak, ik versprak me een paar keer en struikelde bijna toen ik van het podium afliep. Verslagen en ontzettend gefrustreerd dat ik moest improviseren, liep ik terug backstage. Ik baalde zo erg dat ik het applaus en gejoel uit de zaal niet eens opmerkte. Want zie je, de mensen in de zaal hadden niet door dat het mis ging. Zij waren betoverd door het meisje van 20, dat haar eigen documentaire maakte en durfde te spreken voor zeshonderd man. Ze lachten om de grapjes die ik maakte, vonden het een verademing tussen alle serieuze dingen door en vonden me leuk zoals ik was: mezelf en niet ingestudeerd. Ze hadden niet door dat ik mijn tekst vergat en ze hadden niet door dat ik doodging van de zenuwen. Zij zagen alleen een meisje dat sprankelde op het podium. Je bent je eigen criticus en hoewel je kan leren van je fouten, moet je jezelf ook toelaten te genieten van het moment. En dat realiseerde ik me toen ik de foyer binnenliep en overspoeld werd door complimentjes van vrienden, mijn ouders en vreemden. Ik had zojuist voor de eerste keer gesproken voor zeshonderd man en dat op zichzelf is al een hele prestatie.

Yana

Disclaimer | Copyright© 2018 Kempen Media b.v. | Ontwerp & realisatie Kempen Communicatie
Kempen Media b.v. is partner van Kempen Communicatie b.v.
Kempen Communicatie: Strategie, Creatie, Realisatie