Never judge a book on its cover

26-10-2017 door: Redactie
Maandag moest ik mijn oppaskindje ophalen bij de basisschool. Samen met ouders en opa’s en oma’s stond ik te wachten tot de kinderen naar buiten zouden komen, toen een bijzondere verschijning me opviel.

Hij was een stereotiepe jongen. Een tot op de naad gescheurde broek. Afgetrapte kistjes en witte Apple-oortjes in zijn oren. Muziek zo hard dat hij die oortjes net zo goed niet had kunnen dragen. Tatoeages en piercings sierden zijn lichaam. Chagrijnig en met een air van arrogantie liep hij door de mensenmenigte. Zich niets aantrekkend van de blikken die mensen hem wierpen.

De menigte fluisterde en zoemde. “Een brok ellende”, zei een oudere man. “Tuig”, antwoordde de vrouw die naast hem stond. “Pff moet je dat nou zien, wat doet hij nou op een schoolplein”, was de reactie van velen. Maar dit gaat niet om de reactie die mensen hadden. Niet om de vooroordelen die door de lucht zweefden of over hoe mensen met een blik van afkeuring de andere kant op keken. Dit gaat over die jongen.

Die jongen met zijn meters hoge muren, bekleed met een behang van prikkeldraad. Alles aan die jongen schreeuwde: ‘pas op 190.000 VOLT. Betreden op eigen risico.’ Op het moment dat de kinderen naar buiten stormden, gebeurde er echter iets wonderlijks. De jongen liet zijn masker vallen. Zijn muren brokkelden af toen hij zijn zusje zag. Zijn zusje met de helblauwe ogen en haar dunne blonde haar. Zijn zusje met het Downsyndroom, dat in haar handen klapte van blijdschap toen hij zijn armen om haar heen sloeg. Die enthousiast zijn hand greep en er op los babbelde toen hij vroeg hoe haar dag was. Samen liepen ze lachend weg en de mensenmenigte bleef verbaasd achter. Never judge a book on its cover.

Disclaimer | Copyright© 2017 Kempen Media b.v. | Ontwerp & realisatie Kempen Communicatie
Kempen Media b.v. is partner van Kempen Communicatie b.v.
Kempen Communicatie: Strategie, Creatie, Realisatie