Uit Horst aan de Maas- Janne Willems

3-5-2018 door: Redactie
Niet iedereen die in Horst aan de Maas opgroeit, blijft hier ook wonen. HALLO Horst aan de Maas spreekt in de serie Uit… Horst aan de Maas met oud-inwoners van Horst aan de Maas die hun dromen hebben gevolgd en buiten onze gemeentegrenzen terecht zijn gekomen. In deze aflevering: Janne Willems, geboren en getogen in Kronenberg, maar tegenwoordig uit Dallas in de Verenigde Staten.
maskTop
Uit Horst aan de Maas- Janne Willems
maskBottom

Haar eerste grote stappen buiten Kronenberg zette Janne toen ze in 2002 naar Utrecht ging om cognitieve kunstmatige intelligentie te studeren. Ze ging hier ook meteen op kamers. In de tussentijd was ze ook druk bezig met het bijhouden van al haar positieve momenten. Die hield ze bij in haar ‘journals’. “Ik houd al jarenlang mooie momenten uit een week voor mezelf bij,” vertelt ze. “Ik heb enkele tegenslagen gehad in mijn leven, waarvan onder andere de dood van mijn moeder in 2007, maar door tefocussen op het positieve in het leven, heb ik me er doorheen geslagen. Het heeft mij echt geholpen en zo werd ik nieuwsgierig of het bij anderen ook zo zou werken.” In 2010 begon ze met het verzamelen van andermans mooie momenten, wat ze bijvoorbeeld in de trein deed. Ze ging in gesprek met iemand, kreeg in eerste instantie een verbaasde reactie, maar naarmate een gesprek vorderde, merkte ze dat mensen ook echt opvrolijkten door hierover te praten. “Andere mensen voegden zich bij het gesprek. De sfeer in zo’n treincoupé slaat totaal om; van iedereen in zijn eigen zone tot een opgewekte boel vreemden die elkaar beter leren kennen.”

Op die manier leerde ze niet alleen over de helende werking van het praten en schrijven over geluk, maar dat het delen en vernemen hiervan net zo belangrijk is. Naar aanleiding hiervan werd ze nieuwsgierig naar de geluksbeleving in het buitenland. Ze reisde in 2,5 jaar tijd de hele wereld rond, van Finland tot aan Australië, en verzamelde 12.000 mooie momenten in 30 landen. Ruim 250 momenten en verhalen hiervan zijn gebundeld in haar boek Pluk Je Momenten. Met een rugzak vol stiften en tekenpapier stapte ze in deze landen op mensen af om te vragen om een mooi moment van de afgelopen week te tekenen. “Vanuit mijn opleiding wist ik dat tekenen een sterkere uitwerking heeft op de hersenen dan bijvoorbeeld schrijven. Je bent veel bewuster met de herinnering bezig in tegenstelling tot het opschrijven ervan. Je beleeft het geluksmoment weer even in volle geur en kleur.”

In 2016 vertrok ze naar de Verenigde Staten, waar ze al gaandeweg vrienden maakte, die haar uiteindelijk aanboden om bij hun in huis te komen wonen. Daar woont ze nu nog steeds, maar het was na een hoop geregel dat ze in september 2017 een visum kreeg om daar te kunnen werken.“Het land trok mij aan vanwege de verdeeldheid die er heerst. Er heerst een gebrek aan vertrouwen tussen veel groepen, iets wat op te lossen is door mensen met elkaar te laten praten. Ik had zodoende het gevoel dat ik daar het meeste zou kunnen betekenen.” Het typeert voor haar ook meteen het verschil tussen Dallas en Kronenberg. “Zo werd ik geconfronteerd met het verhaal van een meisje van 12 dat door haar zusje een mes op zich gericht kreeg. Voor haar was het mooie moment van die week dat ze de mogelijkheid had om de deur uit te lopen. Het klinkt bizar, maar het gaat allemaal om de context. Zoiets is hier in Kronenberg ondenkbaar, maar gebeurt daar veel vaker. Dat maakt Dallas voor mij ook een heel stuk interessanter om er iets te kunnen betekenen: de stad heeft veel meer problemen en veel sterker onderscheid in goed en slecht.”

Wat ze voornamelijk mist aan Kronenberg is haar eigen familie, naast het feit dat je zo de straat op kunt lopen en binnen vijf minuten in de bossen ben. “Als ik in de VS zit, dan skype ik wel eens met mijn nichtje, maar dat is toch niet hetzelfde als dat ik met haar in het echt kan knuffelen.” Ze heeft nog altijd een hechte band met haar familie en ze zoekt ze dan ook bijna iedere twee maanden wel weer een keer op. Tegenwoordig reist ze de hele wereld rond om lezingen te geven over de verhalen en momenten die ze heeft opgedaan. Op die manier deelt ze het geluk weer met anderen. “Het is geen vetpot, maar door giften en het houden van deze lezingen kan ik goed rondkomen. De Verenigde Staten is voor een mij grote bron van deze verhalen.” Dit is haar passie en ze weet stellig te vertellen dat het er niet in zit dat ze ooit terug verhuisd naar Kronenberg “Ik ben gewoon veel liever in de grote stad, waar veel meer mensen wonen met verschillende achtergronden bij elkaar wonen. Dat is waar ik gelukkig van word.”

Tip of mail de redactie Druk dit artikel af
Disclaimer | Copyright© 2018 Kempen Media b.v. | Ontwerp & realisatie Kempen Communicatie
Kempen Media b.v. is partner van Kempen Communicatie b.v.
Kempen Communicatie: Strategie, Creatie, Realisatie