St Joseph Tienray

3-8-2017 door: Redactie
In het van oorsprong katholieke Horst aan de Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we in de geschiedenis van enkele kloosters. In deze aflevering klooster St. Joseph in Tienray.
maskTop
St Joseph Tienray
maskBottom

Een kleine eeuw, van 1909 tot 2004, waren de Missiezusters van het Kostbaar Bloed een bekend gezicht in het Tienrays straatbeeld. En dat terwijl eigenlijk het plan was om begin twintigste eeuw een klooster in Venlo te stichten. Het werd uiteindelijk toch Tienray. Onder meer omdat het dorp veel Duitse pelgrims trok. In november 1909 vestigden de eerste drie zusters zich in het klooster. Het was een eenvoudig en sober leven, blijkt uit bewaard gebleven herinneringen. Over de eerst kerst in het klooster schrijft zuster Medarda: “Kaarsen waren we niet rijk, maar we hadden met de hand een pak kaarsen klaar gekregen, want vormen hadden we niet. We waren gelukkig in onze armoede.” Kerst 1912 verliep wat minder harmonieus toen door zogenaamde ‘wondersterren’ het strooien dak van de kerststal vlam vatte, waarna het vuur oversloeg op de kerstboom en de gordijnen. Gelukkig bleef de schade enigszins beperkt.

In het klooster werden meisjes opgeleid voor missiewerk in Afrika. Ook werd er onderwijs gegeven aan de kinderen in het dorp. “De Tienrayse kinderen kwamen aan de hand van de zusjes; die uit Swolgen en Meerlo werden op de fiets gebracht. De kleintjes waren geen zusters gewend en de eerste dag huilden ze dan ook om het hardst. Maar al gauw was het ijs gebroken.” De Zusters gingen ook op pad om zieken in de omgeving te verplegen. Te voet, want een zuster die fietste was in die tijd niet toegestaan. Het duurde nog tot 1920 voordat zij daarvoor toestemming kregen. Mgr. Schrijnen, bisschop van Roermond, zei in een vergadering van de wijkverpleegsters: “Ik heb maar twee verstandige verpleegsters in mijn diocees, namelijk die van Tienray en die van Horst. Ik geef niet alleen permissie, ik wens het zelfs.”

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was het klooster een toevluchtsoord voor vele vluchtelingen. Gescholen werd er in de kelders van het gebouw. Tienray lag in de laatste dagen van de oorlog in de vuurlinie. De scholen werden gesloten en Duitse soldaten namen hun intrek in de lokalen. Eén van de zusters beschreef een halve eeuw later de angstige momenten die ze beleefde. Op 31 oktober 1944 wordt het klooster geraakt. “Tegen 10.30 uur komt er een regen van granaten van de kant van Meerlo. Een granaat slaat vlak vóór het huis in, wat veel schade veroorzaakt. (…) Een granaatsplinter dringt door de altaarloper tot in de trede van het altaar, juist in het midden vóór het Allerheiligste. Maar het Allerheiligste zelf staat er rustig en onaangeroerd, aanbeden door enkele zusters. Angstig knielden ze op de grond, konden de kapel niet verlaten (…) en bleven zo twee uur het Allerheiligste gezelschap houden.” Ondanks al het oorlogsgeweld gebeurden er ook mooie dingen. Zo werd op 29 november ’s nachts een kindje geboren.

Vanaf de jaren 60 werd het aantal roepingen minder. In 2004 namen de zusters afscheid en werd het gebouw verkocht. De afgelopen jaren heeft het onder meer als restaurant en hotel gediend. Sinds 2014 is er een zorghuis in gevestigd.

Bron: archief Missiezusters van het Kostbaar Bloed en museum Sorghvliet

Disclaimer | Copyright© 2017 Kempen Media b.v. | Ontwerp & realisatie Kempen Communicatie
Kempen Media b.v. is partner van Kempen Communicatie b.v.
Kempen Communicatie: Strategie, Creatie, Realisatie