Over paters en nonnen: Klooster Maria ter Peel

31-8-2017 door: Redactie
In het van oorsprong katholieke Horst aan de Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we in de geschiedenis van enkele kloosters. In deze slotaflevering klooster Maria Ter Peel in Evertsoord.
maskTop
Over paters en nonnen: Klooster Maria ter Peel
maskBottom

 Eind jaren 30 van de vorige eeuw zochten de paters Oblaten een plek om een studiehuis en klooster te vestigen. De bisschop van Roermond, monseigneur Lemmens noemde een aantal plaatsen die volgens hem in aanmerking kwamen voor een klooster. Als eerste noemde hij Sevenum, daar woonde “zeer brave menschen”, aldus de bisschop. Pater Teunissen, die de eerste Provinciaal-Overste van de Oblaten zou worden, ondernam daarom een verkenningsreis naar de Sevenumse Peel. De rust en ruimte maakte diepe indruk op hem en hij kwam in contact met burgemeester Everts. Deze vond het belangrijk dat jonge boeren die zich met hun gezin in het gebied vestigden een kerk in hun nabijheid hadden. In 1944 kregen de paters, Missionarissen Oblaten van de Onbevlekte Maagd Maria, een stuk grond toegewezen voor de bouw van een klooster en noviciaat.

In het Dagblad van Noord Limburg van 13 december 1947 wordt de bouw van het klooster beschreven. “De hier gepubliceerde tekening is een partituur toekomstmuziek. Het is een voorstelling van het klooster O.L. Vrouwe ter Peel, zoals een bonte kraai het over een hopelijk niet al te lange tijd zal kunnen bekijken als hij over de Sevenumse Peel vliegt. (…) Omzoomd door statige boomrijen ligt op de voorgrond een uitgestrekt voorterrein met grote grasvelden. Halvelings wordt deze tuin omvat door een lange vleugel en twee korte vleugeleinden van het klooster. In het ene vleugeleinde herkennen we duidelijk de kapel met uitgebouwde sacristie aan de meest sprekende bouwelementen: de kapelramen, het Angelusklepje en het spitse dakje dat de sacristie bekroont. Het andere vleugeleinde bevat de refter, de keuken en het eenvoudig gehouden dienstgebouw met stookruimte.”

Jaarlijks kwam er een tiental novicen naar het klooster en werden in Evertsoord voorbereid op hun kloostergeloften. De bibliotheek van het klooster werd zowel door de gelovigen als de bewoners van het Peelgebied gebruikt als kerk. Omdat die ruimte te klein werd, kwam er een plan om een eigen kerk te bouwen met een dubbele functie: zowel een klooster als novicenkapel en parochiekerk.

Na een lange discussie over hoe in deze veranderende tijden de missionaire doelstellingen konden worden gerealiseerd in het klooster, werd in 1967 besloten om te stoppen met het noviciaat en het juvenaat. Het provinciaal bestuur wilde het complex het liefst als één geheel verkopen. Er werd in de loop der jaren met verschillende instanties onderhandeld, maar pas op 26 februari 1976 ondertekenden de paters van Oblaten en de Dienst der Domeinen een koopcontract, waardoor het klooster in handen kwam van het Ministerie van Justitie om er een gevangenis van te maken. Eerst een mannengevangenis, later lange tijd alleen voor vrouwen en nu zitten er zowel mannelijke als vrouwelijke gedetineerden.

“Mochten in 1950 de vrouwen, gezien het ‘slot’ van het patersklooster, alleen bij grote uitzondering binnen het gebouw komen, tegenwoordig mogen vrouwen bijna niet meer buiten de poort gezien het karakter van de gevangenis”, schrijft Bert Hermkens in het boek Evertsoord van woestenij naar boerderij. “Jaren geleden werd Evertsoord opgeschrikt door het bericht dat het klooster een open strafinrichting zou worden. (…) De angst voor het onbekende en bedreigende beheerste het gesprek van alledag.. (…) Intussen weet men al niet meer anders. Evertsoord heeft leren leven met de gevangenis.”

Bronnen: Van klooster naar gevangenis (PI Zuid-Oost Ter Peel, 2012), Evertsoord van woestenij naar boerderij (Heemkundevereniging Sevenum, 2009)

Disclaimer | Copyright© 2017 Kempen Media b.v. | Ontwerp & realisatie Kempen Communicatie
Kempen Media b.v. is partner van Kempen Communicatie b.v.
Kempen Communicatie: Strategie, Creatie, Realisatie