Marieke ment

13-7-2017 door: Marieke
De media worden wel eens verweten dat ze stereotyperen, dat ze de angst die leeft voor bijvoorbeeld een aanslag in stand houden, door er steeds weer over te berichten. Ik schreef er al eerder een column over.

“Elke aanslag, al dan niet gelieerd aan terreur, is nieuws en verdient dus aandacht. Aan de andere kant bestaat er de angst voor copycats en stemmingmakerij”, schreef ik vorig jaar. Helaas lijken aanslagen tegenwoordig standaard een journaalitem te zijn. Het beïnvloedt ons dagelijks leven en ook onze kijk op dingen. Een kennis vertelde me over een securitycheck op het vliegveld in een Amerikaanse stad. Er was een rij voor mensen die zo door konden lopen en een rij voor reizigers wiens paspoort en bagage nog eens extra gecontroleerd moesten worden. In die rij stonden bijna alleen maar niet-blanke mensen. Zij schaamde zich bijna dat zij, als blanke vrouw, gewoon door mocht lopen. Zelf stond ik laatst op het vliegveld in Eindhoven in de rij voor de bagagecontrole. Net naast de rij stond een, op het oog, eenzame koffer. “Wat raar dat die koffer daar alleen staat”, flitste het door me heen. “Moet ik iemand waarschuwen?” Wat later bleek dat de eigenaresse haar spulletjes nog in een doorzichtige zakje aan het stoppen was en haar tas even aan de kant had gezet. Of die keer dat er naast me in het vliegtuig een Arabisch uitziende man zat die zenuwachtig om zich heen keek en niet op zijn stoel kon blijven zitten. Ik ben al geen held met vliegen en kreeg daar nog meer de kriebels van. Wat schaamde ik me toen bleek dat de man bang was zijn aansluiting te missen. Ook ik laat me beïnvloeden en soms voelt dat helemaal niet prettig.

Disclaimer | Copyright© 2017 Kempen Media b.v. | Ontwerp & realisatie Kempen Communicatie
Kempen Media b.v. is partner van Kempen Communicatie b.v.
Kempen Communicatie: Strategie, Creatie, Realisatie