Fietsen

31-5-2018 door: Marieke
Met schokkerige bewegingen gaat de fiets heen en weer. Zigzaggend over het fietspad en soms zelfs over de strook gras ernaast. Ze fietst zo langzaam dat ze met fiets en al bijna omvalt. Opgeven zit er echter niet bij. Een voet op het pedaal, de handen stevig om het stuur geklemd doet ze nog een poging. En nog een.

In Nederland wordt het fietsen ons met de paplepel ingegoten. Je kunt nog maar amper lopen of je wordt al op een loopfietsje gezet. Daarna volgt de driewieler, het peuterfietsje met zijwieltjes en dan op een dag gaan die er af en kun je ‘los’ fietsen. Soms nog met een hand in de rug van pap of mam, als het toch wat ver fietsen blijkt voor ‘die korte beentjes’. Voor ons Nederlanders is fietsen bijna een tweede natuur. Zonder erbij na te denken springen we op ons stalen ros en peddelen een endje weg, al dan niet met elektrische ondersteuning. Voor wie echter opgegroeid is in landen als Syrië, is dat niet altijd zo vanzelfsprekend. Bij inburgeren hoort niet alleen het leren van de taal, maar ook de gewoontes van een land. In Nederland betekent dat ook kunnen fietsen. En als je al wat ouder bent valt dat niet mee.

Een tijdje geleden kwam ze regelmatig met haar fiets aan de hand langs ons kantoor. Een jaar of 30, hoofddoek om, vastberaden blik op haar gezicht. Ik heb haar al eventjes niet gezien. Ik hoop dat ze het fietsen intussen onder de knie heeft, al dan niet met een steuntje in de rug.

Disclaimer | Copyright© 2018 Kempen Media b.v. | Ontwerp & realisatie Kempen Communicatie
Kempen Media b.v. is partner van Kempen Communicatie b.v.
Kempen Communicatie: Strategie, Creatie, Realisatie