Kleurloos

29-3-2018 door: Redactie
Stel je eens voor, je kunt niks meer zien. Geen mensen, gezichten en ga zo nog maar even door. Sluit je ogen maar eens en probeer zonder je knie te stoten aan de overkant te komen. Gelukt? Nou scheelt het denk ik wel dat je de ruimte waar je bent waarschijnlijk heel goed kent en er daarom zonder blauwe plekken vanaf gekomen bent.

Vorig weekend werd ik namelijk in een donkere ruimte gezet en na een half uur mocht ik er pas uit. Nee, niet voor straf. Ik ben toen heel even blind geweest. We kregen wel een stok, zo van, zoek het maar uit. Niet dat die ook echt hielp, want toen de deur net dicht was gemaakt en het pikkedonker was, had mijn beetje coördinatie me alweer verlaten. Het was nog best moeilijk dus. Doordat ik niks kon zien, kwam het geluid ook veel harder aan. Die stok heb ik uiteindelijk ook moeten gebruiken om rechtop te blijven staan. Ik werd er dus duizelig van. Dan moet je je er ook nog bij voorstellen dat de vrouw die ons begeleidde dit altijd ziet. Niks dus. Ze vertelde er ook nog bij dat ze gehoorapparaten nodig had omdat haar gehoor ook niet helemaal goed meer was. Maar ondanks haar handicap zou ik haar absoluut niet zielig willen noemen. Juist slim. Ze vertelde er trots over hoe ze het allemaal aanpakt. Bijvoorbeeld dat haar hond haar zo goed helpt, alleen niet als er mensen zijn die alles willen aanraken wat schattig is. Ze zit ook nog regelmatig bij haar zoon op de scooter. Maar heel veel mensen spreken je dan niet rechtstreeks aan, waarschijnlijk omdat je dan anders bent, denken ze dan. Maar we leven anno 2018, dan moet zo’n soort gedrag toch juist raar zijn?

Iris

Disclaimer | Copyright© 2018 Kempen Media b.v. | Ontwerp & realisatie Kempen Communicatie
Kempen Media b.v. is partner van Kempen Communicatie b.v.
Kempen Communicatie: Strategie, Creatie, Realisatie