De gevolgen van het onderwijs

7-6-2018 door: Redactie
Kinderen moeten naar school, waar ze zich moeten onderwerpen aan enkel theoretische stof. Deze stof geeft voordeel aan theoretisch aangelegde kinderen. Die behalen gemakkelijk goede resultaten en worden vanwege die resultaten gezien als intelligent.

Praktisch aangelegde kinderen worden door die theoretische stof niet aangesproken. Ze behalen mindere resultaten en worden daarom gezien als minder intelligent. Dus worden praktisch aangelegde kinderen op school benadeeld. De conclusie ‘kinderen die het goed doen op school zijn intelligent’ klopt niet. Deze kinderen zijn theoretisch. De conclusie ’kinderen die het minder goed doen, zijn minder intelligent’ klopt ook niet, want die kinderen kunnen praktisch intelligent zijn. Omdat de theoretische basisschool te smal is om alle kinderen in gelijkheid te kunnen dienen, is de basisschool een discriminerend instituut. Ik noem die vorm van discriminatie opleidingsdiscriminatie. Minder intelligent is minder waardevol. Praktisch aangelegde kinderen worden vanwege hun mindere schoolprestaties voor de rest van hun leven als minderwaardige mensen gezien en behandeld. Vandaar dat ouders er alles aan doen om hun kinderen in het hogere onderwijs te persen. Ook worden kinderen op school bedreigd met levenslange economische sancties: “Doe goed je best, want anders krijg je later minder salaris!” Die sancties worden via de salarisschaal ten uitvoer gebracht. Vanwege deze bedreiging gaan veel jonge mensen studeren. Als gevolg van opleidingsdiscriminatie en de zojuist genoemde bedreiging kennen we geen vrije studiekeus. Hooggeschoolden, die als intelligent en deskundig worden gezien, zijn in werkelijkheid theoretici. Vanwege het vooroordeel van hooggeschoolde intelligentie en deskundigheid, bestaan de landelijke overheid en alle andere praktische kaderplekken uit alleen hooggeschoolde theoretici. Die kunnen niet anders dan de praktijk vertheoretiseren. Dat vertheoretiseren van de praktijk noemen we bureaucratie. Op plekken waar in Nederland de praktijk wordt geregeld, is niet één practicus te vinden. Bureaucratie hangt als een verstikkende deken over onze maatschappij. Ook de rechtspraak bestaat uit academische theoretici, die hun theoretische aanpak boven de praktijk van de maatschappij plaatsen: ‘juridisch kan het niet’. Dit heeft met name Anne Faber haar leven gekost. De almachtige, onaantastbare en discriminerende monopolie die we onderwijs noemen, heeft desastreuze gevolgen voor onze samenleving.

Nico Cordewener,
Pr. Marijkestraat Horst

Tip of mail de redactie Druk dit artikel af
Disclaimer | Copyright© 2018 Kempen Media b.v. | Ontwerp & realisatie Kempen Communicatie
Kempen Media b.v. is partner van Kempen Communicatie b.v.
Kempen Communicatie: Strategie, Creatie, Realisatie