Geplukt - Reza Ebtekarian

31-8-2017 door: Redactie
Hij vluchtte uit Iran, woonde in een AZC en woont nu in Horst. Hij werkt als tuinman en sport graag. Familie is belangrijk voor hem en zijn lievelingseten is Iraans. Deze week wordt Reza Ebtekarian uit Horst geplukt.
maskTop
Geplukt - Reza Ebtekarian
maskBottom

Reza (35) woont nu zes jaar in Nederland. Nederlands is een moeilijke taal voor hem, maar hij laat zich er niet door uit het veld slaan. Hij staat erop om het interview in het Nederlands te doen. “Ik moet het leren en zo kan ik het oefenen”, is zijn argument. Zijn moeder Ehtram is op bezoek uit Iran en ook zijn oudste zus Saideh en haar zoontje Benjamin zijn aanwezig. Hartelijkheid zit bij hen in de familie. De tafel wordt gelijk volgezet met lekkernijen uit het thuisland. “Ik heb een fijne jeugd gehad”, vertelt Reza. “Tot mijn twaalfde was Iran een vredig en mooi land. Ik heb altijd in de stad Tehran gewoond. Hier had ik vriendjes en toen ik zes jaar was begon ik met voetballen. Dit heb ik tot mijn twaalfde gedaan. Voetballen doe ik niet meer, maar ik loop nog steeds hard. Sport is mijn hobby.”

“Vanaf mijn twaalfde begonnen de problemen in Iran. Ik ben islamitisch opgevoed, maar in 2008 heb ik me laten bekeren tot het christendom. Op dat moment werd het gevaarlijk voor mij en in 2013 ben ik gevlucht.” Reza kwam terecht in een AZC in Arnhem. Hier heeft hij 28 dagen lang gezeten en vervolgens is hij illegaal naar deze regio vertrokken om de procedure af te wachten. Eind 2013 kreeg hij zijn verblijfsstatus en is hij in Horst gaan wonen. “Ik vind het hier heel fijn. Het is hier anders dan Teheran, maar het is rustig en veilig. Het grootste verschil tussen Iran en Nederland is het weer. Iran is erg warm. Rond deze tijd van het jaar is het in Teheran rond de 40 tot 45 graden. In het zuiden is het nog warmer, daar wordt het rond de 60 graden Celsius.” “Daar kun je een ei bakken op het asfalt”, vult Saideh lachend aan.

Reza heeft niet veel contact met Horstenaren. “Ik heb twee vrienden hier in Horst. Eén van mijn vrienden is hier geboren, maar heeft buitenlandse ouders en een heb ik ontmoet in het AZC. Ik heb niet veel tijd om contact te zoeken. Ik werk hard en ben pas laat thuis.” Reza werkt als tuinman, vertelt hij trots. “Ik werk met grond. Ik doe eigenlijk alles. Ik zaai, ik schoffel en ik spit. Ik ben heel erg blij met deze baan.”

Als hem wordt gevraagd of hij heimwee heeft naar Iran, valt hij even stil. Een verdrietige blik verschijnt op zijn gezicht. “Iran is niet veilig. Mijn familie woont daar nog, maar omdat ik een ander geloof heb, kan ik daar niet meer wonen.” Saideh licht toe dat het voor ons Nederlanders lastig voor te stellen is. “Het is zo bijzonder dat hier in Nederland zoveel geloven zonder problemen naast elkaar leven. In Iran is dat onmogelijk, iedereen moet daar Moslim zijn. Ben je een Christen, dan heb je een probleem.” Saideh en Reza missen hun familie wel. Saideh heeft twee zoontjes, Benjamin (6) en Daniel (5). “Zij zien hun tantes, ooms, nichtjes, neefjes, oma’s en opa zelden.”

Reza spreekt liefdevol over zijn ouders en familie. In de woonkamer van Reza nemen foto’s van zijn jeugd, zijn familie en zijn vader een prominente plaats in beslag. Hij vindt het ontzettend fijn dat zijn moeder op bezoek mocht komen en hij haar weer kon zien. “Mijn moeder is ziek”, vertelt hij. “Ze heeft hartproblemen en suikerziekte. De dokter heeft haar aangeraden om naar Nederland te gaan. Teheran is namelijk erg vervuild. De lucht zit vol met uitlaatgassen en puinvuil. Dat is niet goed voor haar.” Reza’s vader Mohamad is in 2013 gestorven bij een auto-ongeluk. “Ik mis mijn vader wel, net als mijn jongste zus Mlina en mijn andere familie. Hij kijkt op en knikt naar de foto’s in de kamer. ”Maar ze zijn, ondanks alles, toch bij me.”

Disclaimer | Copyright© 2017 Kempen Media b.v. | Ontwerp & realisatie Kempen Communicatie
Kempen Media b.v. is partner van Kempen Communicatie b.v.
Kempen Communicatie: Strategie, Creatie, Realisatie