Geplukt - Khajer Brtawli

20-7-2017 door: Redactie
Als enige man in een Syrisch gezin bestonden zijn dagen uit hard werken en het voltooien van een studie elektrotechniek in Aleppo. Toen hij zijn eigen winkel had ging het hen voorspoedig. Maar toen de oorlog al vier jaar duurde en zijn winkel kapot was, was vluchten de enige optie die hij zag. Tegenwoordig woont hij in Horst en werkt hij bij Hotraco. Deze week wordt Khajer Brtawli geplukt.
maskTop
Geplukt - Khajer Brtawli
maskBottom

Khajer werd 36 jaar geleden in Aleppo in Syrië geboren. Hij groeide daar op met zijn ouders en drie zussen. Zijn vader overleed toen hij negen jaar was. Als enige man in een land waar je niet kunt rekenen op overheidssteun, belandde een last op zijn schouders. “Ik moest toen zorgen voor het gezin, daarom moest ik veel werken. Verder deed ik ook een studie elektrotechniek. Ja, het was druk. Maar het was ook mooi. Ik had een eigen winkel waar ik spullen kocht, repareerde en verkocht. Ik ben best handig.” Khajer trouwde in 2010 met Maya. “Wij zijn verre familie van elkaar. Dus ik kende haar al toen ze nog klein was,” lacht Khajer, terwijl hij zijn hand een meter boven de grond houdt. Trouwen binnen een familie gebeurt in Syrië vaker dan in Nederland.

Hun leven veranderde in 2012 toen de Syrische burgeroorlog, die nog steeds voortduurt, Aleppo bereikte. “Straten werden afgesloten en op veel plaatsen vielen bommen. Op een gegeven moment vielen er bommen bij mij in de straat. Er was vaak veel stof en een keer viel een bom 200 meter van mij af op een magazijn. Dat was afschuwelijk,” herinnert Khajer zich. Ook zijn winkel werd vernietigd door een bom. Daarna kon hij nog aan de slag bij Samsung. “Het was heel gevaarlijk. Maar ik moest wel werken om te kunnen leven.”

In 2014 werd hun zoontje Manuel geboren. Ze moesten daardoor nog meer nadenken hoe ze elke dag zouden overleven. “Ik werkte soms vijftien of zestien uur per dag. We hadden daardoor wel geld, maar door de oorlog was er gewoon te weinig eten in de stad. En we konden heel moeilijk babymelk vinden. Dat deed pijn.”

Uiteindelijk kwamen ze tot de conclusie dat ze niet meer in Aleppo konden leven. “We waren altijd aan het wachten tot de oorlog eindelijk zou ophouden. Maar dat gebeurde niet. Dus toen besloot ik te vluchten. Ik kon Maya en Manuel niet meenemen, want dat was te gevaarlijk voor hen. De dag voordat ik ging werd Manuel één jaar en werd hij gedoopt. Er was een feestje, eigenlijk ook mijn afscheidsfeestje. Toen ben ik vertrokken. Ik heb niet gezien hoe Manuel dingen heeft geleerd, hoe hij bijvoorbeeld heeft leren lopen.”

Een gevaarlijke reis met onder andere de bus, de boot en het vliegtuig brachten hem uiteindelijk in Griekenland. Daar pakte hij het vliegtuig naar Nederland. De keuze voor Nederland was intuïtie. “We hadden niet veel informatie, maar ik heb nooit aan een ander land gedacht. Mijn hart zei Nederland,” vertelt Khajer.

Eenmaal in Nederland moest hij naar Ter Apel om asiel aan te vragen. Daarna leidde het proces hem langs Onnen, Gilze en Echt totdat hij als statushouder zijn woning in Horst kreeg. Hij vroeg daar gezinshereniging aan en op een zondag was het raak: “Er lag een brief in de bus en ik wist niet zeker wat er stond omdat mijn Nederlands nog niet zo goed is. Dus mijn begeleider kwam me meteen helpen en de gezinshereniging was goedgekeurd. Ik heb Maya gebeld en we waren heel erg blij, tranen vloeiden.”

Inmiddels hebben Khajer en Maya nog een dochter van anderhalf jaar: Engi Celine. Daarnaast heeft hij een baan bij Hotraco in Hegelsom. Hij heeft een contract voor een half jaar en hoopt in de toekomst een vast contract te krijgen. “Zonder mijn begeleider had ik dit werk nooit gehad. Hij heeft eerst een stage voor mij geregeld bij Mark Sijbers in Kronenberg. Daar heb ik heel veel geleerd. Ik fietste toen altijd langs Hotraco en daar stond buiten borden met elektrotechniek en engineering. Ik vroeg me altijd af wat ze daar deden en toen heeft mijn begeleider een sollicitatiegesprek geregeld. Ik heb veel ervaring met elektro en kan me ook ontwikkelen bij het werk. Het is er leuk en ik heb leuke collega’s.” Khajer en Maya vinden het fijn om hier te wonen. “Ik voel me thuis hier in Nederland en bij mijn werk.”

Disclaimer | Copyright© 2017 Kempen Media b.v. | Ontwerp & realisatie Kempen Communicatie
Kempen Media b.v. is partner van Kempen Communicatie b.v.
Kempen Communicatie: Strategie, Creatie, Realisatie