Geplukt - Corryanne Jansen

13-4-2017 door: Redactie
Gemakkelijk heeft ze het niet altijd gehad, maar dat heeft haar er nooit van weerhouden om te genieten van het leven. Ze is recht voor z’n raap, vrolijk en altijd optimistisch. Deze week wordt Corryanne Jansen (49) uit Broekhuizenvorst geplukt.
maskTop
Geplukt - Corryanne Jansen
maskBottom

Corryanne werd geboren in Valkenswaard, maar kende in haar jeugd maar weinig vastigheid. Als kind verhuisde ze vaak en heeft ze ongeveer overal in Nederland gewoond. Ook wat werk betreft heeft Corryanne veel gedaan. Na de middelbare school kwam ze in de PR terecht, eerst bij Omroep Veronica en daarna bij Nashua en Gestetner. “Dat waren echte 9- tot 5-banen,” zegt Corryanne. “Dat bleek niet helemaal bij me te passen. Ik had het gevoel dat er iets miste, dus besloot ik in de horeca te gaan werken.” Corryanne werkte een periode op vrijetijdspark Vinkeloord. Bij een bedrijfsongeval op dat vrijetijdspark verloor ze een vinger. Door bijkomende posttraumatische dystrofie, zou eigenlijk haar hele onderarm worden geamputeerd. Oplossingsgericht als ze is, ging Corryanne op zoek naar een alternatief en zo kwam ze in Nieuw-Zeeland terecht, waar ze hoge frequentie bioresonantie-therapie kreeg. “Wonderbaarlijk genoeg verdween de dystrofie en kon ik mijn onderarm behouden,” vertelt Corryanne.

De therapie die ze in Nieuw-Zeeland kreeg liet Corryanne niet los. Ze besloot zelf een opleiding te gaan volgen. Daarvoor ging ze drie keer naar Nieuw-Zeeland en opende ze uiteindelijk haar eigen praktijk in Nederland, waar ze hoge frequentie bioresonantie-therapie aanbood, maar ook onder andere medisch tatoeëren en accupunctuur volgens TCM.

Alleen haar praktijk was voor Corryanne niet genoeg. Als groot dierenliefhebber hield ze al paarden en honden en ze wilde graag ook met dieren aan het werk. Daarom ging ze een opleiding doen aan de Academy for Explosives Search & Disposal, met speur- en explosievenspeurhonden. Uiteindelijk moest ze met zowel de praktijk als haar werkzaamheden met de speurhonden stoppen door een fraude van haar boekhouder. Meteen daarna besloot Corryanne naar België te verhuizen. Daar overleed haar geliefde paard Jazzy. “Ik wilde een aandenken aan haar laten maken,” vertelt Corryanne, “maar dan moet je de haren opsturen en ik vond het moeilijk om dat helemaal te vertrouwen. Daarom besloot ik zelf iets te maken.” Corryanne ontdekte haar nieuwe passie, die begon met sieraden maken van paardenhaar, maar is uitgegroeid tot een eigen bedrijf dat naast sieraden ook andere accessoires maakt van allerlei materialen. Trots vertelt ze: “Inmiddels heb ik al opdrachten in onder andere Dubai gehad, en heb ik bijvoorbeeld de ‘kampioensarmband’ van PSV in 2015 gemaakt.”

Na een lange zoektocht naar een huis, op dat moment was er enorm veel vraag naar huizen hier in de buurt, kwam Corryanne eind 2014 in Broekhuizenvorst terecht. Daar zit ze nu helemaal op haar plaats. In diezelfde periode liep ze ook rond met enorme hoofd- en oogpijn. Ze besloot naar de huisarts te gaan, maar die zag echter niets ernstigs en stuurde haar weer naar huis, waarna Corryanne ruim een jaar met de klachten bleef lopen. Eind 2015 kwam ze terecht bij oogartsen in Venlo. “Aan hen, dokter Smeets en dokter Bouten, heb ik mijn leven te danken,” vertelt ze. Er had zich tegen Corryannes derde hersenzenuw namelijk een aneurysma gevormd dat op klappen bleek te staan. “Als zij dat niet ontdekt hadden, had ik hier nu niet gezeten.” Corryanne werd zo snel mogelijk geopereerd, maar het oog was helaas niet meer te redden. “Dat was een behoorlijke klap, maar uiteindelijk ben ik alleen maar heel blij dat ik er nog ben.”

Een moeilijke periode brak aan. De normaal zo zelfstandige Corryanne was nu afhankelijk van haar vrienden en buren in Broekhuizenvorst. “Die zijn allemaal zo lief voor mij geweest. Ik kon anderhalf jaar niet autorijden en de buren zijn meegegaan naar het ziekenhuis en hebben boodschappen voor me gedaan. Hen ben ik zo dankbaar!” Corryanne bleef positief. “Ik heb het zó goed hier,” vertelt ze. “Ik kan mijn werk nog steeds doen, ook al kost het wat meer moeite dan eerst. Maar ik zou er niet eens mee kunnen stoppen. Het maken van sieraden en accessoires is bijna een verslaving,” lacht ze. “Maar wel eentje die me op de been houdt. Mijn werk is mijn therapie.”

Hoewel Corryanne nog steeds bezig is met het herstel van haar oog, heeft ze het geaccepteerd en gaat ze vrolijk en optimistisch door met haar leven. “Ik ben er nooit depressief van geweest. Ik zeg maar altijd zo: in de put komen is zoveel makkelijk dan er weer uit komen.” Lachend vervolgt ze: “En die put ga ik dus mooi niet in!”

Disclaimer | Copyright© 2017 Kempen Media b.v. | Ontwerp & realisatie Kempen Communicatie
Kempen Media b.v. is partner van Kempen Communicatie b.v.
Kempen Communicatie: Strategie, Creatie, Realisatie