Een kras en een briefje

3-5-2018 door: Redactie
Het is maandag en ik heb een stressvolle ochtend achter de rug. Ik heb haast en wil op een parkeerplaats de auto instappen en naar huis rijden. Ik sla het portier open en gooi mijn rugzak op de passagiersstoel, als ik een kleine klap hoor. Het portier is verder opengewaaid, tegen de auto naast me aan.

Ik vloek een keer in mezelf en bekijk de schade. Er zit een kleine kras op de andere auto. Lichtelijk in paniek probeer ik het krasje weg te poetsen, maar tevergeefs. Ik ga in mijn auto zitten en vraag me af wat ik moet doen. Al snel besluit ik dat mijn moeder hierin altijd de beste raadgever is en ik app haar om vertellen wat er is gebeurd. We overleggen kort en komen dan tot de conclusie dat ik me niet beter ga voelen als ik nu wegrijd. Ik pak mijn collegeblok uit mijn schooltas en schrijf een briefje met daarop mijn contactgegevens. Net als ik het briefje onder de ruitenwisser van de andere auto wil doen, komt de chauffeur eraan. Ze heeft wat haast en weet zich zo snel ook geen raad met de situatie. We praten kort en ze zegt me dan al dat ze het fijn vindt dat ik me meld. Ik geef haar alsnog het briefje met mijn telefoonnummer, mocht ze er verzekeringswerk van willen maken. Diezelfde dag nog krijg ik ’s avonds een appje. De mevrouw vindt het niet nodig om iets met de schade te doen. Een auto is een gebruiksvoorwerp, zegt ze. Ze bedankt me nogmaals voor mijn eerlijkheid en dat doet me goed. Ik realiseer me tevreden dat mijn keuze inderdaad de enige juiste was en neem me tegelijkertijd ook plechtig voor om voortaan héél voorzichtig te zijn met mijn autoportier.

Aniek

Disclaimer | Copyright© 2018 Kempen Media b.v. | Ontwerp & realisatie Kempen Communicatie
Kempen Media b.v. is partner van Kempen Communicatie b.v.
Kempen Communicatie: Strategie, Creatie, Realisatie