'Bijna dagelijks in Walhalla te vinden'

1-10-2015 door: Redactie
OJC Walhalla in Sevenum bestaat 45 jaar en dat is voor een groep vrijwilligers reden om op zarerdag 28 ­november een reünie voor alle betrokkenen door de jaren heen te organiseren. HALLO sprak met een aantal van hen over het vrijwilliger zijn bij de Sevenumse soos.
maskTop
'Bijna dagelijks in Walhalla te vinden'
maskBottom

Walhalla kende in zijn bijna halve eeuw durende geschiedenis vele vrijwilligers. Dit zijn de mensen voor wie het pand aan De Donckstraat een tweede thuis is geworden. Hier organiseren zij feesten en festivals met regionale (Un Petit Peu Festival) en misschien zelfs landelijke (Prilpop) allure. De vrijwilligers zijn de basis van dit soort evenementen; zonder hen immers geen festivals.

Iemand die er ver voor de komst van die festivals als vrijwilliger actief was, is Jeu Nellen (60). Hij is een man van het eerste uur. “Walhalla is eigenlijk ontstaan door het samengaan van twee keten. Een van die twee heette de Wallichbar. Daaruit is de huidige naam ontstaan.” “Mensen hadden behoefte aan hun eigen ding. Ze wilden naast de cafés zelf iets oprichten. Iets met meer vrijheid en een plek waar we onze eigen muziek konden draaien”, zegt oud-vrijwilliger Ger Hermans (62). “We waren destijds met een man of twintig, schat ik zo.”

Wie voorbij het gebouw fietst, ziet de grote ramen aan de voorkant van het gebouw. Vroeger waren dit de ramen van een meubelzaak en vormde het glas de etalage. “In de begin­periode woonden er zelfs nog mensen op de bovenetage. Gek genoeg waren die vrij snel weg”, grapt Jeu. Walhalla heeft altijd genoeg vrijwilligers gehad, zeggen de heren zelf. Ger: “In de jaren zeventig en tachtig was er zelfs een overschot.” Toëntje (59), die zijn achternaam niet wil noemen, bevestigt dat beeld. “Er was op een bepaald moment zelfs een barcommissie van twintig man.”

Het ging er niet altijd even altijd harmonieus aan toe in de soos. Twan Baeten (60) herinnert zich verschillende groepen. “Je had de zuipers en je had de blowers. Die zaten altijd afzonderlijk van elkaar.” Toëntje: “De zuipers rookten alleen een sticky. In beide groepen zaten trouwens veel mensen die geen werk hadden. Ze waren daarom bijna dagelijks in Walhalla te vinden.”

Inmiddels is Walhalla niet meer elke dag open. De aanwas van mensen die iets voor de soos willen betekenen is op peil gebleven. Anne Lucassen (26) is op dit moment vrijwilliger en weet wel wat de aantrekkingskracht is van vrijwilliger zijn. “Als je naar de middelbare school gaat en je komt hier regelmatig wil je er ook bij horen. Dan spreekt het voor zich dat je ook vrijwilliger wordt. Het wordt een soort tweede thuis.” Pepijn van Essen (42): “Dit is een goede plek om nieuwe muziek te leren kennen.”

Prilpop is jaarlijks een hoogtepunt voor de vrijwilligers van OJC Walhalla. In 2003 werd het festival echter ­opgeschrikt door een brand in het gebouw. Door kortsluiting in de muziekinstallatie kon Prilpop toen niet meer doorgaan in het eigen gebouw. Toch was die editie een hoogtepunt in de Walhallahistorie van Lonneke Mertens (40). “Het was zo mooi om te zien dat we het festival konden voortzetten op een andere locatie. Je leeft er lang naar toe en het is een heerlijk gevoel als het zo ver is. Ik was toen heel blij dat het toch door kon gaan.” Een dieptepunt is het overlijden van een vrijwilliger in 1976. Die werd overreden door een auto bij het oversteken van de straat. “Toen hebben we van ellende de tent een avond dichtgegooid”, stelt Toëntje.

Op de reünie van zaterdag 28 november is OJC Walhalla open voor iedereen: ook voor niet- en oud-­vrijwilligers. Op deze avond treden verschillende dj’s en een band op.

Disclaimer | Copyright© 2017 Kempen Media b.v. | Ontwerp & realisatie Kempen Communicatie
Kempen Media b.v. is partner van Kempen Communicatie b.v.
Kempen Communicatie: Strategie, Creatie, Realisatie