Ponymenner Brent Janssen maakt zich klaar voor het WK

Samen met zijn pony Hielke haalde de 19-jarige Brent Janssen uit Swolgen onlangs de titel van Nederlands kampioen ponymennen binnen. Ondanks de blessure van Hielke eerder dit jaar eindigden ze toch op de eerste plek, waarmee een plekje op het WK ponymennen in Frankrijk weer een stapje dichterbij komt.

Als nieuw Nederlands kampioen weet Brent Janssen uit Swolgen alles te vertellen over de bijzondere paardensport. “Bij ponymennen rijd je met je pony en een koets erachter”, vertelt Brent. “Een wedstrijd is dan verdeeld in drie onderdelen: dressuur, marathon en vaardigheid. Bij dressuur rijd je in figuren, het is in principe hetzelfde als dressuur bij andere paardensporten. Je laat zien dat je controle hebt over het span en dat je je pony mooi kunt laten lopen. De marathon is het spectaculairste onderdeel. Daarbij heb je zes of acht poorten, afhankelijk van het niveau, waar je in een bepaalde volgorde zo snel mogelijk doorheen moet rijden. Het gaat daarbij puur om de snelheid. De vaardigheid is meestal het spannendste onderdeel. Daarbij staat er een parcours met kegels in paren, met aan beide kanten 10 centimeter speling ertussen. Op die kegels liggen balletjes die je er niet af mag rijden. Dat parcours moet je binnen een bepaalde tijd afleggen en voor elke seconde over de tijd of elk balletje dat valt krijg je strafpunten.” Dit laatste onderdeel gaf Brent de doorslag om de titel binnen te halen. “Tijdens het NK stond ik na de marathon tweede en degene die toen eerste stond had de vaardigheid verknald, waardoor je hard weg kunt zakken. De vaardigheid is mijn favoriete onderdeel, mijn pony deed dat super. Je voelt je één met je pony en dat rijdt heerlijk. Je vliegt als het ware door het parcours heen.”

Vertrouwen
In september zal het WK ponymennen plaatsvinden in Frankrijk. Hieraan mogen vier Nederlandse deelnemers meedoen. Deze winst op het NK betekent nog niet dat Brent automatisch geselecteerd is. “Eén wedstrijd winnen wil nog niet zeggen dat je de beste bent, maar ze kunnen ook niet meer om me heen. Je moet over een langere periode laten zien dat je kunt presteren en dat heb ik niet kunnen doen vanwege de blessure. De bondscoach moet het vertrouwen hebben dat ik deze prestatie vast kan houden. Over twee weken zouden we nog een wedstrijd hebben, maar vanwege de maatregelen gaat dat niet door. Bij trainingen kan de bondscoach ook meekijken, maar daar is de situatie anders dan bij een wedstrijd. Het is maar de vraag wat de bondscoach wil zien, maar het zou gek zijn als ik niet mee mag.”

Blessure
De sport kan erg zwaar zijn voor de dieren, vooral een onderdeel als de marathon. “Niet alle pony's kunnen dat, ze moeten ook wel de gedachtegang ervoor hebben. We zorgen goed voor de dieren en het welzijn is ontzettend belangrijk. Mijn pony was vorig jaar geblesseerd, dus de hele coronaperiode zijn we bezig geweest om hem op te lappen. Na het WK in 2019 zag het er niet erg positief uit, maar tegen alle verwachtingen in kon hij het toch tot dit niveau brengen.” Met dit NK wilden ze in eerste instantie kijken of het überhaupt mogelijk was om met de top mee te doen. “Natuurlijk wil je het liefste ergens staan. Het WK is over twee maanden en daar mogen maar vier mensen aan meedoen, dus je hoopt wel dat je in de top vier terechtkomt. Je weet ook niet hoe de rest ervoor staat, want je hebt hen ook al anderhalf jaar niet meer op een wedstrijd gezien. We waren blij dat we nog mochten rijden, want dat hadden we een jaar geleden niet verwacht.” Gelukkig had Brent er wel vertrouwen in. “In een oefenwedstrijd een maand geleden ging alles goed, maar dan rijd je toch voorzichtiger. Hij heeft zich goed gehouden, dus dat was positief. Het was al een winst op zichzelf. Het NK winnen is dan de kers op de taart.”

Paplepel
Paardensport leeft in de familie Janssen en Brent is van jongs af aan al met paarden bezig. “Ik ben nu zeven jaar bezig met deze sport. Vroeger keken we in Horst altijd naar de menwedstrijden. Op een gegeven moment ben ik op zo'n koets gaan zitten die er stond en toen was ik verkocht. We moesten toch een nieuwe pony hebben voor de lessen, dus kochten we nog eentje extra die voor de koets kan lopen.” Bezig zijn met paarden is hem met de paplepel ingegoten. “Toen ik nog klein was moest ik nog niks van paarden hebben. Als we op vakantie gingen, moest ik van mijn moeder ponyrijden. Als je als kind iets moet doen, dan wordt het juist vervelender. Mijn moeder was in het begin ook geen voorstander van het mennen, dus daarom wilde ik dat juist extra graag. Het heeft toch wel twee jaar zeuren geduurd.”

Tekst en beeld: Koen van Meijel