Geplukt Basem Abou Shahin

Hij groeide op in Syrië en kwam drie jaar geleden noodgedwongen naar Nederland. In Tienray probeert hij nu voor zichzelf en voor zijn gezin een nieuwe toekomst op te bouwen. In Syrië was hij fotograaf van beroep en ook in Nederland heeft hij daar nu werk in gevonden. Deze week wordt Basem Abou Shahin (37) geplukt.

Basem werd geboren in Syrië en groeide daar ook op. “Als kind had ik het daar leuk”, vertelt hij. “Maar toen de oorlog uitbrak, was het niet meer leuk.” Basem ging naar school en studeerde daarna vier jaar voor vertaler Engels aan de universiteit in Damascus. Zijn passie lag echter ergens anders, bij fotografie. “Samen met mijn broer begon ik een fotowinkel. Het werk was heel verschillend. In de winkel konden mensen foto’s printen, maar ik had er ook een fotostudio voor pasfoto’s en ik maakte bijvoorbeeld foto’s op feesten en bruiloften. Ook werkte ik met de media zoals de kranten.”
In 2005 ontmoette Basem zijn vrouw Sahar. Ze kwam vaker in de fotowinkel en daar sloeg de vonk al snel over. “We kennen elkaar nu dertien jaar. In 2007 zijn we getrouwd.” Dat was ook het jaar waarin het stel voor twee jaar naar Koeweit verhuisde. Daar werd hun oudste dochter Dana geboren. In 2009 ging het gezin weer terug naar Syrië. Twee jaar later brak daar de oorlog uit. Zoon Rami werd in 2013 nog in Syrië geboren, maar het werd steeds onveiliger in het geboorteland van Basem en in 2015 zag hij geen andere uitweg dan vluchten. “In eerste instantie vluchtte ik alleen. Het was een moeilijke reis van achttien dagen. Vooral de boottocht over zee naar Griekenland was gevaarlijk.” Uiteindelijk bereikte Basem Nederland, het land waar hij zich graag wilde vestigen. “Hier in Nederland is weinig racisme”, vertelt hij. “Ook duurde de asielprocedure minder lang dan in andere Europese landen.” Na drie maanden kreeg Basem een verblijfsvergunning en na één jaar kwam zijn gezin over uit Syrië. In Nederland werd Julie geboren, de jongste dochter van het gezin. De familie leerde Nederlands en Basem is inmiddels helemaal klaar met de inburgeringscursus. De taalbarrière is echter nog niet helemaal verdwenen. “Dat is vanwege het dialect dat de mensen hier spreken, dat vind ik moeilijk.” Toch gaat het contacten leggen met de mensen steeds beter. “Ik denk dat veel mensen in het dorp ons inmiddels kennen. Ook leren we steeds meer mensen kennen via de kinderen.” Van die contacten maakt de familie graag gebruik. “Een van mijn hobby’s is koken en soms nodigen we mensen uit om bij ons Syrisch te komen eten.”
Ook fotografie is een grote hobby gebleven voor Basem en in dat vakgebied heeft hij inmiddels ook een baan gevonden. Sinds kort werkt hij bij gemeente Horst aan de Maas op de afdeling communicatie als fotograaf. “Dan ga ik bijvoorbeeld foto’s knippen als de burgemeester ergens iets officieel moet openen”, legt hij uit. “Ik werk er nu voor twee dagen in de week.” In de toekomst hoopt hij meer te gaan werken. “En misschien wil ik nog wel opleidingen volgen in de fotografie. Dat lijkt me erg leuk.” Zijn voornaamste doel is echter om in Tienray een mooi leven op de bouwen voor zijn familie en om zijn kinderen een goede toekomst te geven. “Syrië is mijn land, daar wonen mijn vrienden en ­familie. Het was niet makkelijk om weg te gaan. Maar ik had geen keuze, ik wilde mijn kinderen grootbrengen in een veilig land.” Hij voegt toe: “Ik ben nog steeds blij dat we hierheen ­gekomen zijn. Tienray is een fijne, rustige en veilige omgeving voor de kinderen om op te groeien. We hebben het hier goed.”