Sevenumse finaliste van Het Geheim van de Meester

De Sevenumse Astrid Peelen is één van de drie finalisten van de schilderwedstrijd van het tv-programma Het Geheim van de Meester. Als de musea straks weer opengaan, is het kunstwerk te bewonderen in het Grachtenmuseum in Amsterdam.

Haar accent verraadt dat de wieg van Astrid niet in Limburg stond. “Dat klopt", beaamt ze lachend. “Ik ben opgegroeid in Den Haag en voor de liefde in Sevenum terechtgekomen. Mijn man Oenze was een echte Fries en werkte toen ik hem leerde kennen in Zwitserland. Daar zijn we ook getrouwd. Nadat onze dochter was geboren kreeg hij een baan aangeboden in Duitsland en gingen we op zoek naar een huis. We wilden niet in Duitsland wonen en kwamen uiteindelijk terecht in Sevenum. Dit is de oude dokterswoning van dokter Le Lorrain. We hebben hier nog twee zoons gekregen.”

Figuratief
Na de middelbare school volgde Astrid de kunstacademie in Den Haag. “Ik was als kind al bezig met schilderen en tekenen, mijn zusje moest vaak model staan. Toen ik aangaf dat ik naar de kunstacademie wilde gaan, zei mijn vader: daar is toch helemaal geen brood mee te verdienen. Al heb ik het niet van een vreemde. Mijn moeder was ook heel creatief en haar vader kon heel goed schilderen. De moeder van mijn vader was één van de eerste vrouwen die aan de academie in Amsterdam heeft gestudeerd. En uiteindelijk vonden mijn ouders het ook goed.” Nadat ze was afgestudeerd duurde het een aantal jaar voordat Astrid haar eigen stijl had gevonden. Dat was niet eenvoudig, zegt ze. “Er zijn zoveel verschillende stijlen, het is echt zoeken wat bij jou past. Mijn stijl valt tussen figuratief en abstractie. Ik ben een positief mens en wil mensen verrijken met mijn kunst, hen iets meegeven en iets maken wat hen blij maakt. Nadat mijn man is gestorven heb ik pas toen de kinderen op de middelbare school zaten weer ruimte gekregen om te kunnen schilderen. Het tv-programma Het Geheim van de Meester heeft me ook gestimuleerd om het penseel weer op te pakken. Het is heel interessant om te zien hoe andere kunstenaars te werk gaan en hoe een schilderij laag voor laag wordt opgezet. Wat ook leuk is, is dat er niet alleen oude meesters aan bod komen, maar ook moderne kunstenaars als Corneille en Appel.”

Erkenning

Voor de schilderwedstrijd moesten de deelnemers zich laten inspireren door één van de schilderijen die de afgelopen seizoenen in het programma aan bod zijn gekomen. Astrid koos het werk van Corneille en schilderde het portret van een vrouw. “Ik ben in de winter van 2020 aan het werk begonnen. In eerste instantie waren het alleen nog kleuren en vlakken. Uiteindelijk ontstond er een figuur van een vrouw. Ik doe anders nooit mee aan wedstrijden, maar dacht deze keer: ik doe het gewoon.” Een paar weken geleden werd Astrid tot haar verrassing gebeld dat ze één van de drie finalisten was. “Ik was helemaal overdonderd", zegt ze. “Er waren meer dan vierhonderd inzendingen en na de sluitingsdatum waren er nog eens tweehonderd binnengekomen.” Op maandag 29 maart mocht ze naar het Grachtenmuseum in Amsterdam, waar de winnaar bekend werd gemaakt. “De andere twee schilderijen waren een zelfportret met de Zonnebloemen van Van Gogh en een schilderij geïnspireerd op een portret van Rembrandt. Die laatste heeft uiteindelijk gewonnen. Het is de bedoeling dat onze schilderijen, als straks de musea weer open mogen, er komen te hangen.” Hoewel ze niet meteen weer aan een wedstrijd mee zou doen, vond Astrid het wel een leuke ervaring. “Het is toch wel een erkenning en een eer als jouw werk uit vierhonderd andere wordt gekozen.”

Tekst en beeld: Marieke Vullings