Geplukt- Ankie Gooren-Vermeeren Meterik

Of het nu gaat om slaapzakken inzamelen voor Lesbos of in haar werk als mama- en babycoach: klaarstaan voor anderen, daar haalt Ankie voldoening uit. Op de eerste plaats staat echter haar gezin. Samen ‘knommelen’ in de tuin of de dieren verzorgen bijvoorbeeld. Deze week wordt Ankie Gooren-Vermeeren (39) uit Meterik geplukt.

Ankie groeide op als de middelste van drie zussen in Horst. Waar haar twee zussen, net als haar moeder, graag muziek maken, lijkt Ankie meer op haar vader. “Ik was net als pap altijd veel buiten, van hem heb ik de liefde voor de natuur meegekregen. Boerderij De Gortmeule in Horst was mijn tweede thuis en ook nu kom ik er nog veel. De eigenaar was een collega van mijn moeder en op een keer kwam hij met een kippenkuikentje dat midden in de winter geen overlevingskans had. Of ik dat misschien groot wilde brengen? Vanaf toen kwam ik er elke week om de dieren te verzorgen. Het is er supermooi en het zijn zulke lieve mensen.” Met die liefde voor de natuur en dieren, was het ook geen wonder dat Ankie koos voor een opleiding tot dierenassistente. “Die was toen alleen nog maar in Barneveld en er gold een strenge selectie voor. Gelukkig werd ik aangenomen en rondde ik de vierjarige opleiding in drie jaar af.” Intussen werkte Ankie bij de Dierenartsenpraktijk in Horst. Na een paar jaar begon ze echter te twijfelen. “Ik wilde meer met mensen gaan werken. Niet als verzorgende, maar bijvoorbeeld als maatschappelijk werker. Ik besloot me daarom aan te melden voor de politieopleiding.” Ze doorliep de selectie en zegde alvast haar baan bij de dierenartsenpraktijk op. “Bij de medische keuring bleek dat ik een lichte gehoorbeschadiging had, waarschijnlijk als gevolg van het luisteren naar te harde muziek. Dat betekende dat ik werd afgewezen. Dat was wel echt een domper.” Ze switchte naar de studie maatschappelijk werk en werkte vervolgens onder andere als casemanager huiselijk geweld.

Waarde
Intussen had ze haar echtgenoot Bart leren kennen en was ze zwanger van de oudste. “Na de geboorte van Fien (nu 9, red.) besloot ik een tijdje thuis te blijven. Uiteindelijk heb ik de keuze gemaakt om mijn baan op te zeggen.” Fien kreeg er twee broertjes bij, Tren (7) en Willem (3). Na de geboorte van Tren startte ze met de opleiding tot babycoach. Nu combineert ze een eigen praktijk met het moederschap. “Mijn kinderen gaan voor alles. Ik besef goed dat het financieel gezien niet voor iedereen is weggelegd die keuze te maken thuis te blijven. Aan de andere kant zijn wij niet van de luxe dingen. Er voor de kinderen kunnen zijn nu ze nog jong zijn, daar hecht ik veel meer waarde aan.”

Be a rainbow
Wat Ankie ook heel belangrijk vindt, is het zich inzetten voor anderen. Zo zamelde ze voor de stichting ‘Because We Carry’ enkele weken geleden slaapzakken in voor de vluchtelingen op het Griekse eiland Lesbos en is ze nu druk bezig met het samenstellen van babypakketten. “Dat inzetten voor anderen is ook iets wat ik van thuis heb meegekregen. Mijn vader heeft ook altijd veel vrijwilligerswerk gedaan. Het zit in mijn natuur, ‘be a rainbow in someone else's cloud' is niet voor niets één van mijn spreuken. Door mensen te helpen, inspireer je anderen om hetzelfde te doen. Zeker nu. Kijk eens wat er wel allemaal kan, er is geen man overboord als je even geen feestjes kunt houden. Dat haal je over een tijdje wel weer in. Iets voor een ander doen, kost soms energie”, zegt ze lachend, “maar je krijgt er ook veel energie voor terug.”

Om daarnaast ook tijd nemen om te ontspannen, is wel eens een uitdaging, geeft ze toe. “Waar ik vooral tijd aan probeer te besteden, is persoonlijke groei, door bijvoorbeeld te lezen over zelfontwikkeling en door te mediteren. Daarnaast ben ik graag buiten en vind ik het fijn om naar het bos te gaan. Een paar jaar geleden was ik lid van een boksschool en sinds kort hangt er thuis een bokszak, zodat ik dit weer kan oppakken. Boksen is heel intensief en voelt tegelijkertijd als een soort meditatie doordat je zo gefocust bezig bent.” Samen met haar gezin woont Ankie in Meterik in een huis met een grote tuin. Uiteraard ontbreken ook daar de dieren niet. “We hebben kippen, eenden en konijnen”, somt ze op. “Het is fijn om een tuin te hebben, zodat de kinderen daar lekker kunnen spelen.” Waar Bart en Ankie voordat de kinderen werden geboren, reizen maakten naar landen als Kenia, beperken de vakanties zich nu tot Nederland. “Al is het mijn droom om over een paar jaar, als de kinderen ouder zijn, met het hele gezin een reis door Afrika te maken. De natuur is daar zo mooi en de mensen zijn zo vriendelijk. Dat lijkt me echt geweldig.”

Tekst: Marieke Vullings
Beeld: Zuiver fotografie