Geplukt Ankie Kunzler

De 29-jarige Horsterse is altijd bezig met muziek. Op het werk of thuis, altijd staat er muziek aan. Daarnaast kijkt de kersverse moeder graag een filmpje met haar man Ruud. Deze week wordt Ankie Kunzler uit Horst geplukt.

Een geboortebord, gehuil van een baby en een klein ‘megje’. Het is het eerste wat je opvalt bij binnenkomst in het huisje van Ankie Kunzler in Horst. ‘Guusje’ staat met koeienletters op het bord geschreven. Ruud, de man van Ankie, doet open. Aan tafel, in de woonkamer, zit Ankie met Guusje. “Acht weken oud is ze”, zegt de trotse moeder. “Zal ik Guusje even in de ‘bench’ leggen”, grapt Ruud. “Tja, Ruud noemt het bedje van Guusje altijd de bench”, zegt Ankie lachend. “Het is geen hond.”

Kriebelen
Het stel woont nu al een tijdje in Horst. “Eerst woonde ik in Venray en Utrecht, maar toch wilde ik hierheen verhuizen. Ik heb geen moment spijt gehad. Het is hier in Horst gemoedelijk en ik heb het echt naar mijn zin.” In de periode voor Horst, had Ankie een stekkie in Utrecht. “De stad, ja dat was wel wat anders. Ik heb eigenlijk nooit wat met de stad gehad, een dorp als Horst is veel beter voor mij. Ik zou nog voor geen miljoen terugverhuizen naar Utrecht”, zegt ze stellig. In Utrecht studeerde ze aan de Hogeschool voor de Kunsten (HKU). “Hiervoor heb ik drie jaar Sociaal Pedagogisch Werk gedaan. Een ontzettend mooie opleiding hoor, maar uiteindelijk was het niets voor mij.” Na een korte, zelfbenoemde midlifecrisis, waar ze een tijdje werkte bij muziekwinkelketen Van Leest en in een frietzaak, besloot ze toch een hele andere richting in te gaan. “Ik hou heel er van sociaal werk, maar iets anders kriebelde. Ik ben altijd heel veel bezig geweest met muziek, dus ik besloot voor de HKU te gaan.”

Lieve rebel
De keuze viel op Muziekmanagement. Niet de meest onlogische richting, na Ankie’s muziekverleden. “Mijn hele jeugd was ik al bezig met muziek. Dat uitte zich sterk in mijn middelbare schoolperiode. Ik viel nogal op. Ik ging gekleed als gothic, droeg legerkisten, had altijd opvallende make-up op, had pikzwarte haren en op z’n tijd droeg ik een lange, sierlijke jurk. Ik heb destijds ook stiekem een neuspiercing laten zetten, waar mijn moeder in eerst instantie niet zo blij mee was. Uiteindelijk bekende ze dat de piercing mij best goed stond.” Maar Ankie was geen echte rebel. “Nee, ik was niet zo’n type dat overal tegenaan schopte. Ik ben altijd goed opgevoed, met normen en waarden. Ik was die ene lieve leerling die het met iedereen wel goed kon vinden.”

Honderden vragen
Op de HKU liep Ankie stage bij poppodium De Bosuil in Weert. “Uiteindelijk mocht ik daar ook beginnen als vaste werknemer.” Want de avond toen Ankie haar diploma in ontvangst mocht nemen, werd ze gebeld door het poppodium uit Weert. “Of ik meer voor hen wilde doen, uiteraard.” Momenteel werkt ze nog steeds bij De Bosuil. “Ik werk op de marketingafdeling. Ik zorg voor de advertenties, monteren van video’s en houd me bezig met het online ticketssysteem.” Met het laatste was ze de afgelopen tijd veel bezig. Het coronavirus zorgde voor een heel ander werk dan Ankie gewend was. “Ik moest constant met onze klanten, die tickets hadden gekocht, contact houden. We kregen honderden vragen op ons afgevuurd van klanten wat er nu met hun ticket en geld gebeurde. Een hectische tijd en toen ging ik opeens met zwangerschapsverlof.” Geluk bij een ongeluk? “Ja en nee”, geeft Ankie toe. “Sinds het coronavirus is het anders in de muziekwereld. Die stress heb ik grotendeels ontlopen. Maar het is ook niet fijn om met verlof te gaan in deze periode, al geloof ik wel dat het allemaal wel goedkomt, hoor.”

Filmsmaken verschillen

In haar vrije tijd is ze veel bezig met muziek. Vinyl luisteren en op z’n tijd een concert of festival bezoeken. “Daar kan ik heel erg van genieten. Geen grote, commerciële festivals als Pinkpop, maar kleine en oprechte. Ik houd ervan als de artiesten en bezoekers in elkaar opgaan, dat kan vaak alleen maar in kleine concertzalen.” Een andere hobby van Ankie is films en series kijken. Dat moet ook wel als je getrouwd bent met documentairemaker Ruud Lenssen. “Ik heb nu 1.480 films gekeken volgens filmwebsite MovieMeter. Ruud daarentegen 3.620, dus valt het bij mij wel mee”, zegt ze lachend. “Ruud houdt heel erg van Arthouse en experimentele films. Ik kijk graag mee, maar hou op z’n tijd ook wel van een zo’n slechte romantische comedy met bijvoorbeeld The Rock. Lekker verstand op nul en genieten. Meestal kijk ik die als Ruud niet thuis is, want deze films zijn voor hem echt ‘not done’.”

Brian Wilson
Verder zet Ankie zich in voor het Zomerparkfeest in Venlo. Daar werkt ze vooral backstage en heeft ze haar ‘eigen’ podium genaamd het Vriendenpodium. Ze regelt voor de artiesten de hotels en de eisenlijst. “Zo heb ik door de jaren heen een aantal gekke dingen gezien. Ik moest voor een artiest bepaalde sokken kopen of gewichten. Het raarste wat ik moest halen waren Pokémonkaarten. Waarom, vraag ik mij dan af. Het grappigste was een keer bij een artiest die allerlei artikelen wilde van de zanger Brian Wilson. Ik heb toen de hele ontvangstkamer volgehangen met spullen van Brian Wilson. Dan wil ik nog eens creatief zijn en heb ik een poster opgehangen van Bryan Griffin van de tv-serie Family Guy en een foto van de film Cast Away waarin hoofdpersoon Chuck zijn bal Wilson noemt. Dat kon deze artiest wel waarderen.”

Toekomstplannen heeft Ankie niet. “Ik ben nu helemaal tevreden”, zegt ze. “Wat in het leven heb je nog meer nodig? Ik heb een leuke man, een fantastische baan, onze lieve hond Charlie en een prachtige dochter. Als mijn hele leven zo blijft, dan teken ik daar meteen voor.”

Tekst en beeld: Niels van Rens