Geplukt- Desirée Adank Horst

Deze creatieve geboren Bredase is vaak op de golfbaan te vinden en maakt graag muziek. Ze vervult verschillende bestuursfuncties en doet daarnaast aan yoga. Ook stond ze jarenlang voor de klas. Deze week wordt Desirée Adank (59) uit Horst geplukt.

Ruim 23 jaar geleden verruilde Desirée met haar gezin de stad voor een dorp. “Mijn ouders vroegen zich af wat ik in hemelsnaam dacht te vinden in zo’n ‘gat’”, zegt Desirée lachend. Het was ook even wennen, geeft ze toe. “Er waren zeker veel voordelen. Zo was ik het gewend om in Breda in de supermarkt overal in de rij te moeten staan. Dat was hier helemaal niet. Ook konden de kinderen zelf naar school lopen. Alles was hier veel relaxter, er was hier toen zelfs nog geen enkel stoplicht. Wat ik in het begin wel heb gemist, was de aansluiting met andere mensen. Iedereen kende elkaar van vroeger. Onze buurman was toentertijd voorzitter van het Harmonie Orkest Noord-Limburg en nodigde me uit voor een repetitie. Dat ik daar lid van werd, heeft me veel geholpen met het leren kennen van mensen.”

Dansles
Het gezin maakte de overstap naar Horst vanwege het werk van man Toin. “Hij werkte bij Xerox en toen de kinderen nog heel klein waren, heeft hij een tijdje op en neer gereisd, maar dat was op een gegeven moment niet meer te doen. Daarom besloten we hierheen te verhuizen.”
Ze leerde Toin Jansen in 1981 kennen, tijdens dansles. “Mijn tante had een dansschool en op dansles gaan hoorde gewoon bij de opvoeding. Ik vond het altijd heel spannend. Je hoopte dan maar dat iemand je zou vragen om mee te dansen.” Ze trouwden in 1986 en kregen samen Ruben (28) en Eline (26). “Ze wonen allebei niet meer thuis. Ruben woont in Huissen samen met zijn partner Sebastiaan en Eline is vorig jaar naar Melbourne verhuisd. Ze heeft daar een tijdje gestudeerd en rondgetrokken. Nadat ze er voor de tweede keer heenging leerde ze Ben kennen en nu woont ze daar permanent. Ik ben heel blij dat zij allebei zo’n zorgzame partner hebben getroffen, maar ik mis ze wel”, lacht Desirée.

Creatief
Zelf groeide Desirée op met twee jongere zusjes. Het was een heel hecht en warm gezin, zegt ze. “Mijn moeder was voordat ze trouwde kleuterleidster en deed altijd veel spelletjes met ons.” Het creatieve heeft Desirée dan ook van haar. “Toen ik jonger was, was macrameeën heel erg in. Ik kan me nog herinneren dat mijn moeder allemaal spijkertjes in een oude keukendeur had geslagen en daar, tijdens het koken, wol doorheen weefde. Op latere leeftijd is ze gaan schilderen en met keramiek gaan werken. We hebben in huis verschillende werken van haar. Zelf knutsel ik ook graag en neem daar nu ook de tijd voor.” Al op de lagere school besloot Desirée later lerares te worden. En daar had ze een goede reden voor. “In de vierde klas had ik echt een vreselijke juf. Ik dacht toen bij mezelf: dat ga ik anders doen.” Na de middelbare school volgde ze de pabo in Breda en kon daarna aan de slag op een basisschool in een achterstandswijk. Een pittige baan bleek het te zijn. “De directeur van de school was een hele strenge man, die vond dat er altijd orde moest zijn. Dat was niet prettig werken. Maar er waren toen bijna geen banen te vinden, dus veel keus had ik niet. Na een paar jaar kon ik gelukkig aan de slag op een andere school.”

Organiseren
Nadat ze in Horst kwam wonen en haar kinderen naar school gingen, kwam Desirée als invalkracht op De Doolgaard terecht. Daar had ze extra oog voor kinderen die meer ondersteuning nodig hadden. Nadat ze stopte met lesgeven, begeleidde ze een aantal jaren kinderen met autisme. Daarna werd ze mede-eigenaar van een natuurwinkel in Horst. Ook had ze naast haar werk als docent enkele jaren een bedrijfje dat kisten met draaiboek, materialen en spellen voor kinderfeestjes verhuurde. In 2008 is ze gestopt met werken. Dat wil echter niet zeggen dat ze nu achter de geraniums zit. Zo is ze twee dagen in de week op de golfbaan in America te vinden waar ze de wedstrijdleiding van de damesdag heeft. Want organiseren en meedenken is leuker dan mee lopen met de kudde, vindt Desirée. Daarnaast speelt ze tenorsax bij Big Band Noord-Limburg en doet ze aan yoga en qigong, een vorm van Chinese bewegingsleer. Vanwege de corona gaan de groepslessen niet door. Online lessen vormen dan een goed alternatief, zegt Desirée. “Dat is ideaal. Ik probeer dan ook elke avond een les te doen. In je eentje muziek maken is echter niet zo leuk. Het is toch wel fijner als je dat samen kunt doen.”

Lange baan
Heeft ze verder nog iets op haar verlanglijstje staan? “Mijn handicap verlagen met golfen”, grapt Desirée. Dan serieus: “We hadden een reis naar Eline en Nepal op de planning staan, maar die hebben we even op de lange baan geschoven. Net als het feest voor mijn 60e verjaardag. Dat hebben we verplaatst naar volgend jaar. Ach, er zijn ergere dingen. Wat ik wel hoop is dat mensen door deze crisis zien dat het niet altijd zo snel en veel hoeft te zijn. Dat het misschien ook anders kan.”

Tekst en beeld: Marieke Vullings