‘Ik heb hier een fantastische tijd gehad’

Deken Alexander de Graaf Woutering vertrekt uit Horst aan de Maas om terug te gaan naar zijn geboortestad Roermond. Daar wordt hij opvolger van deken Rob Merkx. In totaal was De Graaf Woutering, met een korte onderbreking, 15 jaar werkzaam in Horst aan de Maas.

Het telefoontje van de vicaris-generaal op 23 april kwam onverwacht. “Of ik onmiddellijk naar Roermond kon komen, was het verzoek. Ik heb wel vijf keer gevraagd waarom, maar dat kon hij niet zeggen.” Dezelfde middag zat deken De Graaf Woutering in het kantoor van de vicaris-generaal. “Ik vermoedde dat het ging over enkele zaken die in Horst aan de Maas spelen. Maar het bleek om mij te gaan.” Bisschop Harrie Smeets wilde hem namelijk benoemen tot plebaan-deken van Roermond. Die vraag had hij helemaal niet aan zien komen. “Tijdens een evaluatiegesprek vorig jaar heb ik nog aangegeven hoe graag ik in Horst aan de Maas ben. Daarnaast zag ik me niet als kandidaat voor deze functie. Als plebaan-deken van Roermond ben je in het bestuurlijk hart van het bisdom werkzaam. Ik dacht dat ze op zoek waren naar een meer ‘bisdom-minded’ priester en dat ik niet aan het profiel voldeed. Ik ben niet bang om het spanningsveld op te zoeken met wat kerkelijk toelaatbaar is. Ik heb altijd geprobeerd meer wisselwerking te creëren tussen de kerk en samenleving. Deze nieuwe post vraagt een andere presentatie. De kathedraal is geen experimenteerkerk.”

Uitdagend
De vraag van de bisschop noemt hij dan ook een uitdagende uitnodiging, waar hij bedenktijd voor vroeg. “En dat is voor het eerst. Dat heeft overigens niet zozeer met Roermond te maken, maar ook met persoonlijke omstandigheden. Vanwege gezondheidsklachten logeert mijn moeder sinds enkele maanden bij me. Deze benoeming zou betekenen dat ze weer naar haar eigen huis terug moet. Mijn moeder, die protestants is, zei echter: ‘Je hebt gehoorzaamheid belooft. Je belt die man morgen en zegt dat je het doet.’ Dus ik belde de vicaris-generaal en ik zei: ‘Ik moet van mijn moeder’”, grapt De Graaf Woutering.

Bezemwagen
Het is dus spannend voor de deken, maar aan de andere kant is Roermond geen vreemde stad voor hem. Hij werd er 55 jaar geleden geboren en groeide er op. Na zijn priesterwijding werd hij kapelaan in Horst, waar hij vier jaar werkzaam was, om vervolgens benoemd te worden in Venray. In 2009 keerde hij terug naar het dekenaat Horst waar hij Rob Merkx opvolgde. “De cirkel is nu weer rond, ja”, beaamt De Graaf Woutering lachend. “Ik zei: Rob, ik ben je bezemwagen.” Maar, geeft hij toe, hij is voor zijn gevoel nog niet klaar in Horst aan de Maas. “Als ik bijvoorbeeld kijk naar Horst, dan wil ik graag dat de Horstenaren hun Lambertuskerk herkennen als een prachtig monument dat hun geschiedenis vertelt. Ze mogen er wel wat trotser op zijn. Daarnaast wil ik de mensen graag duidelijk maken dat het geloof zoveel te bieden heeft aan deze snelle en materialistische samenleving. Het geloof brengt mensen bij elkaar en verbindt. Zeker in deze tijden. Mijn diepste zoektocht is naar hoe we geloof en leven met elkaar kunnen verweven.”

Ambitie
Deken Debije was van 1945 tot 1968 werkzaam in Horst, diens voorganger deken Creemers zelfs 26 jaar. De Graaf Woutering had gehoopt dit te mogen evenaren. “Die ambitie had ik. Elf jaar deken vind ik erg kort. Mijn hele priesterleven heeft zich tot nog toe hier in de regio afgespeeld.” Dat wil niet zeggen dat we nu medelijden met hem moeten hebben. “Dit is waar ik voor gekozen heb.” Wanneer hij daadwerkelijk naar Roermond vertrekt is nog niet duidelijk. Wat wel duidelijk is, is dat zijn afscheid in kleine kring gaat plaatsvinden, iets wat hij erg jammer vindt.

Recht door zee
Eén van zijn hoogtepunten noemt hij de vondst van de grafkelder van de familie van Wittenhorst. Maar wat gaat hij het meeste missen aan Horst aan de Maas? “De mensen en hun mentaliteit”, is het prompte antwoord. “Ik heb hier een fantastische tijd gehad en zoveel geleerd. De mensen hier zijn recht door zee en hartelijk. Mijn opvolger zou ik dan ook als advies willen meegeven om heel goed te luisteren. Stem je zender af op hun toonzetting. En geniet van deze prachtige mensen. Dan ga je een mooie tijd tegemoet.”

Tekst en beeld: Marieke Vullings