Geplukt: Huong Hanssen

Zij komt oorspronkelijk uit Vietnam, maar is voor de liefde naar Nederland gekomen. Ze heeft een eigen foodtruck met Vietnamese specialiteiten waarmee ze haar vaste standplaatsen in de regio heeft en is behoorlijk gepassioneerd als het op eten aankomt. Deze week wordt Huong Hanssen (31) uit Grubbenvorst geplukt.

Ze was gastvrouw in een restaurant in Vietnam toen ze in 2009 haar man Frank leerde kennen. Frank was op vakantie en kwam langs om wat te eten en drinken en van het een kwam het ander. Ze raakten aan de praat, wisselden contactgegevens uit en hielden na de vakantie van Frank intensief contact via Skype. “WhatsApp hadden we in die tijd nog niet”, lacht ze. “We hebben toen ongeveer 2,5 maanden contact gehad via Skype en daarna is Frank weer naar Vietnam gekomen voor 3 maanden. We hebben toen ook geregeld dat ik voor een tijdje naar Nederland zou komen. In die tijd heb ik Frank ook voorgesteld aan mijn ouders. Het was wel een beetje eng, want in het kleine dorpje waar ik vandaan kom, komen niet veel mensen uit het Westen. Mijn zus en ik werkten al langer in het toerisme, dus wij waren wel wat gewend.” Huong is na die drie maanden met Frank mee naar Nederland gekomen, waar ze vervolgens voor drie maanden verbleef. “Dat is omdat je niet langer dan 3 maanden een visum kunt krijgen, anders was ik wel langer gebleven”, lacht ze. Haar eerste keer in Nederland omschrijft ze als lastig. “Het was allemaal anders: de mensen, het verkeer, het eten. Alles. En ik was hier zonder vrienden of familie en ik sprak nog geen Nederlands, alleen Engels.”

Huong is zelf geboren in Thanh Hoa, in het noorden van Vietnam, en in 2006 verhuisde ze naar het zuiden naar het plaatsje Nha Trang voor werk. Oorspronkelijk was het plan van Frank om in Vietnam te gaan wonen. In 2010 hebben ze daar samen een huis gebouwd op het land van haar ouders. “Maar omdat daar in het dorpje nauwelijks iemand Engels spreekt, was het gemakkelijker dat ik naar Nederland zou komen. Ik spreek beter Engels, dan dat Frank Vietnamees spreekt, wat het ook gemakkelijker maakt om mensen te leren kennen. Het huis in Nha Trang is nog steeds van ons, daar kunnen we naar toe als we op bezoek zijn bij mijn ouders.” Ze heeft nog altijd goed contact met haar familie en ze zien elkaar nog geregeld. Zo zijn Huong en Frank onlangs verhuisd van Lottum naar Grubbenvorst en is haar broer vanuit Vietnam gekomen om te helpen met de verhuizing. “Voor hem was het nog lastiger om hier te zijn, hij spreekt ook geen Engels, maar toch was hij er. Hij is twee maanden hier geweest om te helpen verhuizen en daarna hebben we hem teruggebracht naar Vietnam. Daar hebben we een vakantie van 2,5 week aan vast geplakt.” Ondertussen woont Huong nu zeven jaar in Nederland. De eerste drie jaar is ze volop bezig geweest met inburgeren. “Ik ging naar school om Nederlands te leren, dat was verplicht, maar ik vind het zelf ook belangrijk dat als je in Nederland woont, je de taal ook spreekt. Je maakt dan gemakkelijker contact en vooral in mij geval was dat handig met de familie en vrienden van Frank. Praten gaat me nu goed af, maar ik heb nog wel moeite met schrijven.” Nadat ze haar inburgeringsdiploma behaalde en ze de taal beheerste, heeft ze anderhalf jaar in de horeca in Broekhuizenvorst gewerkt. “In april 2017 ben ik toen voor mezelf begonnen. Ik heb een foodtruck overgenomen, waarmee ik vaste plaatsen heb in Panningen en Maasbree. Daarnaast verzorg ik catering, kom ik bij mensen thuis om te koken en lever ik op die manier een restaurant aan huis. Niet alleen loempia’s, maar heel veel verschillende gerechten.”

Vergeleken met Vietnamees eten, dat veel pittiger en kruidiger van smaak kan zijn, is ze van mening dat Nederlands eten weinig smaak heeft. “Wat ik vaak zie is dat het in de frituur gegooid wordt en dan is het klaar. In Vietnam gaat daar veel meer tijd in zitten en gebruiken we meer kruiden.” Desondanks heeft ze wel haar favorieten uit de Nederlandse keuken: wortelstamppot en appeltaart. “Dat zijn twee gerechten die ik altijd lekker vind, vooral wortelstamppot in de winter.” In haar vrije tijd gaat ze geregeld zwemmen met Frank of haar schoonzus bij zwembad De Berkel. “Dat is gewoon gezellig, niets sportiefs, gewoon om lekker te ontspannen. Wat sport betreft overweeg ik om te gaan tennissen. Dat lijkt me wel leuk.” Ze krijgt er energie van om mensen te helpen, blij te maken en te leren kennen, iets wat ze in Vietnam ook al deed in haar rol als gastvrouw. “In de horeca kwam ik met veel mensen in contact, maar in mijn vrije tijd trok ik er zo nu en dan ook wel eens met oudere mensen op uit. Op dezelfde manier zoals ze dat hier bij La Providence in Grubbenvorst ook doen. Dat is iets wat ik hier misschien ook nog wel eens wil gaan doen.”