Geplukt: Yvonne Besouw

Ze werd geboren in Grubbenvorst en dat is nog altijd haar thuisbasis, waar ze samen met haar gezin woont. Onlangs stopte ze met haar baan in het leger, om te beginnen met een nieuwe uitdaging op de ambulance. Daar heeft ze nog geen seconde spijt van gehad. Deze week wordt Yvonne Besouw (38) geplukt.

Yvonne werd geboren als oudste in een gezin met drie dochters. Ze groeide op het tuindersbedrijf van haar ouders op, waar ze een fijne jeugd had. “Ik werkte al vroeg mee op het bedrijf en was altijd veel buiten”, vertelt ze. “Een meisje-meisje ben ik nooit geweest. Ik reed vroeger graag op de tractor en was juist een stoer meisje.” Vanuit de Mariaschool in Grubbenvorst stroomde Yvonne door naar het Blariacum College, waar ze haar mavodiploma haalde. Daarna volgde ze in Venlo een opleiding in Activiteitenbegeleiding.

Open boek
“Toen ik de opleiding af had, wist ik eigenlijk al dat ik er op dat moment niets mee wilde”, zegt Yvonne. “Ik wilde iets avontuurlijks.” Op weg naar school fietste ze altijd langs de kazerne. “Dat leek me wel wat.” Yvonne solliciteerde bij Defensie en tot haar verbazing kwam ze door de strenge lichamelijke en psychologische keuring. “Toen werd ik aangesteld bij de Landmacht, waar ik begon als YPR-chauffeur. Dat houdt in dat ik de bestuurster was van een geneeskundig pantser-rupsvoertuig, dat onderdeel was van een gevechtseenheid.” Drie keer werd ze uitgezonden naar Afghanistan, in 2004, 2006 en in 2007. “Tijdens alle drie de uitzendingen heb ik raketaanvallen meegemaakt, maar de laatste uitzending was het heftigst. Toen was er veel vijandcontact. Toch heb ik me er wel veilig gevoeld. Ter voorbereiding op zo’n uitzending wordt er natuurlijk veel geoefend, dus er is echt veel vertrouwen in elkaar.” Toch verloor Yvonne tijdens de uitzending in 2007-2008 twee directe collega’s. “Dat hakt erin. Gelukkig ben ik een open boek en kan ik goed over zo’n dingen praten. Daardoor heb ik er geen last van gehouden.”

Nieuwe fase
In de periodes tussen de uitzendingen in, volgde Yvonne veel opleidingen. “Ik wilde graag doorgroeien. Ik was korporaal, maar ik besloot de Onderofficiersopleiding te gaan volgen.” Dat deed ze in Weert, waar ze de opleiding haalde en werd benoemd tot sergeant. Aansluitend aan deze opleiding startte Yvonne in Hilversum met de opleiding tot Algemeen Militair Verpleegkundige. “Daar leerde ik Dajo kennen, mijn vriend, die ook in het leger zit.” Nog tijdens de opleiding werd Yvonne twee keer zwanger en beviel ze van zoon Yaron (7) en dochter Tess (5). Toen ze klaar was met de opleidingen, werd ze gestationeerd in Oirschot als sergeant-verpleegkundige. “Als moeder heb je uitzendbescherming tot je jongste kind 5 jaar is”, vertelt Yvonne. “Toen dat steeds dichterbij kwam, heb ik besloten om te stoppen bij het leger. Ik heb er achttien jaar met heel veel plezier gewerkt, maar nu ben ik in een nieuwe fase van mijn leven gekomen, waarin ik niet meer maanden weg van huis wil zijn. Nu staat mijn gezin op nummer één.”

Investeren in gezin
Yvonne ging nadenken over een nieuwe baan en kwam al snel bij de ambulance uit. Daarvoor volgt ze nu de opleiding. “Ik heb er nog geen seconde spijt van gehad”, lacht ze. “Het werken op de ambulance past heel goed bij me. Dat avontuurlijke zit er nog steeds in, je weet nooit wat je te wachten staat. Verder vind ik het rijden leuk, maar ook het contact met mensen. En je kunt echt iets betekenen, dat vind ik ook mooi. Ook is het goed te combineren met mijn gezinsleven.” Dat is heel belangrijk voor Yvonne. “Dajo is in november thuisgekomen van uitzending naar Afghanistan. Het is dan heel belangrijk dat we, nu hij thuis is, investeren in het gezin en veel leuke dingen gaan doen met z’n vieren”, vindt ze.

Rondje rennen
Voor hobby’s heeft Yvonne tot nu toe weinig tijd gehad. “Vroeger heb ik altijd veel paardgereden. Dat hoop ik nog weer eens op te pakken”, zegt ze. Lachend voegt ze toe: “Ook ga ik af en toe hardlopen, maar dat mag eigenlijk wel wat vaker. Ik voel me altijd goed na een rondje rennen, maar ik heb eigenlijk van tevoren nooit zin om te gaan.” Verder spreekt Yvonne graag met haar vriendinnen uit de buurt en uit het leger af. “Ondanks dat ik daar nu niet altijd tijd voor heb, blijft dat toch heel gezellig.”

Tekst en beeld: Aniek van den Brandt