Geplukt: Angelo Tonoli

Angelo Tonoli (85) werd geboren in Italië, maar reisde als violist de hele wereld over. Ruim vijftig jaar geleden kwam hij in Nederland terecht, eerst in Sevenum en nu sinds twee jaar in Horst. Hoewel hij inmiddels gepensioneerd is en door zijn reuma geen viool meer kan spelen, blijft hij muzikant in hart en nieren. Deze week wordt hij geplukt.

Angelo groeide op in een muzikaal gezin. Zijn vader was muzikant en al op jonge leeftijd begonnen hij en zijn broer ook met het bespelen van instrumenten. Ze traden op in kerken en op bruiloften en het was een gegeven dat Angelo naar het conservatorium ging. Daarvoor ging hij naar Milaan, waar hij zijn diploma met goede resultaten behaalde. Internationale optredens met een groep muzikanten volgden. “Maar op school had ik ook een meisje ontmoet, een studiegenoot”, vertelt hij. “Met haar ben ik in 1959 getrouwd.”

Reizende muzikanten
Angelo’s vrouw speelde piano en na hun huwelijk ging het stel samen muziek maken. Daarmee kwamen ze uiteindelijk, na zo’n tien jaar reizende muzikanten te zijn geweest, in Nederland terecht. “We waren even terug in Italië voor vakantie. Daar hoorde een theateragent uit Amsterdam ons spelen en hij nodigde ons uit naar Nederland te komen.” Voor drie maanden waren ze daarna in Nederland, maar het beviel niet zo goed. “Het was heel koud en het regende veel, dat waren we niet gewend.” Na die drie maanden ging het stel naar Egypte, maar vanuit Nederland kwam de vraag of ze niet terug wilden komen. “Toen kregen we een contract voor één jaar. En daarna nog een, en nog een.”

Hotelkamers
“We waren moe van al het reizen en werken”, vertelt Angelo. “En we woonden nooit in een huis. We woonden in hotelkamers en hostels.” Ze kochten in Sevenum een huis en daar woonden ze 49 jaar. Ze kregen er een dochter en inmiddels is er ook een kleindochter. “Ik werkte in Venray en Boxmeer als vioolleraar. Mijn vrouw gaf pianoles in Krefeld.” Angelo’s vrouw is een aantal jaar geleden overleden. Zelf is hij inmiddels gepensioneerd, maar de muziek heeft hij niet losgelaten. “Door de reuma in mijn vingers kan ik geen viool meer spelen. Nu speel ik piano”, vertelt hij. Lachend vervolgt hij: “Maar ik ben geen pianist. Het is heel anders.” Toch blijft de muziek zijn lust en zijn leven. “Ik componeer ook nog altijd, iedere dag. Dat heb ik altijd al veel gedaan en dat blijf ik doen. Mijn beroep is altijd mijn hobby geweest, ik heb er nog steeds veel plezier in.”

Oldtimers
Twee jaar geleden stond Angelo op het punt om voorgoed terug te gaan naar Italië. “Het leek me fijn om mijn laatste jaren daar door te brengen”, vertelt hij. Het huis in Sevenum was al verkocht en hij woonde al in Italië, maar besloot toch terug te komen. “Mijn dochter en kleindochter wonen in Nederland, in Kronenberg en in Wanssum. Ze zagen het niet zitten dat ik alleen in Italië ging wonen.” Angelo kocht een huis in Horst en daar woont hij nu nog, met veel plezier. Zijn dochter en kleindochter ziet hij veel. Ook in zijn buurt in Horst zit hij op zijn plaats. “Ik heb het in Nederland altijd heel goed gehad. Nu ik in Horst woon, ga ik twee of drie keer per week bij de Norbertuswijk koffie drinken. Ik heb er veel goede bekenden”, vertelt hij. Verder is hij nog druk met zijn andere grote hobby: oldtimers. Vooral in de zomer vindt hij het heerlijk om in zijn oude Mercedes te gaan toeren. “Mijn vrouw vond het rotzooi”, lacht hij. “Maar ik vind het hartstikke mooi.”
In de toekomst hoopt Angelo gezond te kunnen blijven en deze lijn door te kunnen zetten in Horst. Hij wil blijven componeren en muziek maken, want dat is toch wat hij het liefst doet. “Ik ben 85, maar ik voel me nog heel goed. Ik ben heel tevreden. Ik hoop dat dat zo blijft en dat ik nog lang mag leven.”


Tekst: Aniek van den Brandt