Heksen en goden spoken rond in Broekhuizenvorst

In de avondschemer op zaterdag 28 september verzamelen een tiental heksen zich bij het huis van Serotia Vors in Broekhuizenvorst. Het is Mabon, een jaarfeest dat wordt gehouden om dank uit te spreken aan de goden voor een vruchtbaar jaar. Tijdens dit oogstfeest wordt een ritueel uitgevoerd.

Een sterke lucht van kruiden trekt door de tuin van Serotia*, de hoogpriesteres. Peter, de hogepriester, bewierookt alle deelnemers bij het betreden van de magische cirkel met een smudge stick. “Hiermee reinig ik iedereen en neem ik de slechte demonen weg”, legt hij uit. Dan stappen de heksen de cirkel binnen. Om binnen deze heilige kring te komen, moeten ze eerste over een bezemsteel stappen. “De bezem is onze poort in het oosten. De cirkel wordt daarna afgesloten. Dan zit je veilig en kunnen er geen slechte demonen binnentreden.”

Elementen
Eerst wordt de cirkel schoongeveegd. De bezem wordt erbij gepakt en een aantal deelnemers veegt de cirkel schoon met de bezem. Er staat een aantal fakkels opgesteld in de windrichtingen noord, oost, zuid en west die de heksencirkel vormen. In het midden is nog een cirkel opgesteld waar in het hart van de ronde een vuurton staat. Om de vuurton is het altaar opgebouwd met een mandala en voorwerpen die tijdens het ritueel worden gebruikt. “Hail and welcome”, wensen de heksen elkaar toe. Het ritueel is geopend.

Goden oproepen
De heksen vieren vandaag Mabon. Ze danken de goden vanwege een vruchtbaar jaar. Ze vieren niet alleen de oogst van het land, maar ook de oogst in werk, liefde en geluk. Om ze te bedanken moeten de goden eerst opgeroepen worden tijdens het ritueel. Voordat dit gedaan wordt, worden eerste de vier elementen (windrichtingen) opgeroepen: noord, oost, zuid en west. De heksen staan in een kring om het vuur. Allereerst richten ze zich naar het noorden om dit element op te roepen. Dan kunnen de Godin en God opgeroepen worden.

Kruidenwensen
Iedere deelnemer heeft iets voorbereid. “Als ik alles zelf moet doen, dan had het me veel te veel tijd gekost”, vertelt Serotia. Een hogepriesteres delegeert namelijk. De één vertelt een verhaal, de ander zorgt voor heilige kruiden. Tijdens het ritueel krijgt iedereen met houtskool een tekening getekend op de achterkant van de hand. Een dichte cirkel voor al het donkere op de linkerhand en een open voor het licht op rechts. Uit een schaal pakt iedereen kruidenmix in elke handpalm. “Links voor de slechte, donkere dingen die je wil achterlaten het komende jaar en rechts neem je kruiden voor al het goede, lichte dat jezelf wenst.” Vervolgens gooit elke deelnemer het mengsel in het vuur en zegt daarbij hardop of in gedachten de wens.

Brood en wijn
Dit is één van de vele rituelen die worden opgevoerd. Aan het eind van de heksenkring, wordt cake en wijn uitgedeeld. Deze worden geschonken aan iedere deelnemer in de cirkel. De wijn wordt in de drinkhoorn gedaan. Een athame, een groot mes, wordt tevoorschijn gehaald die ze in een drinkhoren steken. “Zoals de kelk staat voor het vrouwelijk, zo staat de athame voor het mannelijk, en samen brengen ze vruchtbaarheid”, zegt de hogepriesteres. Elke deelnemer neemt een slok, geeft hem door, kust diegene en zegt: ‘blessed be’, totdat iedereen geweest is. De cake wordt ook verdeeld. Elke deelnemer stopt een stukje in de mond van de ander, geeft een kus en de cake gaat naar de volgende persoon. “Dit wordt gedaan in perfect love and trust”, aldus Serotia.

Heksendans
Daarna wordt er weer afscheid genomen van de goden, de elementen en is het ritueel afgerond. Een viering is natuurlijk niet klaar wanneer er nog niet gedanst is. Een speciale heksendans wordt gedaan om het vuur en dan vervolgen de deelnemers weer richting het huis van Serotia waar nog na wordt geborreld. “Veel mensen hebben wel vooroordelen over ons, maar eigenlijk valt het voor ons allemaal wel mee”, vertelt hogepriesteres Serotia. “We danken
simpel gezegd onze goden voor een vruchtbaar jaar. We laten achter wat we kwijt willen, en nemen mee wat we willen houden.”

*In verband met privacy worden de eigen namen van de personen niet gebruikt, maar hun heksennamen.

Tekst: Niels van Rens
Beeld: Jos Derks