Je kunt niet rouwen zonder liefde

Ans Steegh uit Grubbenvorst heeft veel meegemaakt in haar leven. Op 21-jarige leeftijd overleed (1982) haar broer aan een ongeluk, daarna verliest ze haar man aan kanker (2009) en dan verliest Ans haar dochter (2012) door een dodelijk ongeluk. In deze drie periodes heeft Ans veel van zich afgeschreven. Dit heeft nu gebundeld in haar boek: Morgen schijnt de zon.

Het boek van Ans gaat over de drie periodes rouw die ze heeft meegemaakt. Allemaal op een andere manier. Toen haar man Ton overleed, zat ze er doorheen. Alles was zwart en donker. Ze verloor haar maatje zo snel. Door het contact met Leo Driessen, de broer van Ton, sportverslaggever en tekstschrijver, is ze gaan schrijven. Zo kon ze haar emoties rondom het verlies van Ton aan iemand schrijven. “Het was mijn manier van stoom afblazen. Mijn hoofd zat zo vol. De brieven die ik naar Leo schreef hielpen mij met het verwerken.”
Ans zag weer de positieve dingen in het leven. “Wat er ook gebeurt in het leven, ooit wordt het weer licht. In periode dat ik mijn broer Sjaak verloor, heb ik alles opgekropt. Er werd in die tijd niet over gepraat en ik had geen hulp. Hierdoor stagneerde het rouwproces.”
Toen Ans’ dochter Lisa overleed aan een fataal ongeluk, stortte haar wereld in. “Het overlijden van mijn broer en man, heeft me diep geraakt in mijn hart. Het overlijden van mijn dochter heeft me diep geraakt in mijn ziel.”
Op de kaft van haar nieuwe boek staat een vlinder afgebeeld. Die staat voor Lisa. Haar leven stond in het teken van een vlinder. “Overal kwam je wel vlinders tegen, een vlinderprint op haar etui of tas, vlinderoorbellen of ze had er getekend in haar agenda of gewoon ergens op een blaadje.” Na de dood van Lisa plaatste Ans met haar naasten een monument voor Lisa. “Dichtbij het Viecuri-ziekenhuis in Venlo. Het is een speciale plek die ik regelmatig bezoek.”
Het boek ‘Morgen schijnt de zon’, is een drieluik. Het boek is opgedeeld met drie rouwperiodes die Ans heeft meegemaakt. Daarin staan stukjes dagboek vermeldt, eigen teksten en de dag dat Lisa, Sjaak en Ton overleed. Samen met een redacteur heeft ze alles gebundeld en er één verhaal van gemaakt. Voor meer informatie over het boek, kijk op www.papiliomeus.com
Morgen schijnt de zon is niet alleen een verdrietig verhaal. Het is een positief boek over verlies, rouw, liefde, kracht en moed. Dit boek vertelt hoe de dood bij het leven hoort. Hoe men kracht kan putten uit levenservaringen die met de dood te maken hebben.
In eerste instantie heeft Ans het boek niet geschreven voor een groot publiek. “Ik wilde het schrijven voor mijn kinderen, hen een houvast geven. Je hebt geen invloed op wat je overkomt, maar wel hoe je hier mee omgaat. Hoe diep je ook moet gaan, er is altijd een uitweg. Toen Theo, mijn huidige man, mijn dagboekbrieven las, zei hij: ‘Dit is goed geschreven, hier moet je een boek van maken. Je raakt de goede toon. Het is vanuit de beleving geschreven.’ Na wat overwegingen dacht ik: waarom ook niet, ik doe het. Nu ben ik trots op het resultaat. Vooral nu ik hoor dat het andere mensen raakt. Ik krijg reacties als ‘wow’ of ‘ik ben er stil van’. Dat doet me wel wat.”
Het is voor Ans een zware periode geweest, ze heeft veel verloren. “Ik heb de belofte aan mezelf gehouden; mijn leven is de moeite waard, wat er ook gebeurt. Alles komt goed, want morgen schijnt de zon.”