Geplukt- Jac Tacken

Noem in Meterik ‘Jac van den bekker’ en iedereen weet meteen wie wordt bedoeld. Als zoon van een echte bakkersfamilie, was ook Jac Tacken jarenlang werkzaam in dat wereldje. Tegenwoordig besteedt hij zijn tijd graag aan zijn gezin. Deze week wordt Jac Tacken uit Meterik geplukt.

Noem in Meterik ‘Jac van den bekker’ en iedereen weet meteen wie wordt bedoeld. Als zoon van een echte bakkersfamilie, was ook Jac Tacken jarenlang werkzaam in dat wereldje. Tegenwoordig besteedt hij zijn tijd graag aan zijn gezin. Deze week wordt Jac Tacken uit Meterik geplukt.
Jac Tacken werd 67 jaar geleden geboren in de voormalige bakkerij aan de St. Jansstraat. Al sinds 1868 woont de familie Tacken op deze plek. Jac: “We waren in totaal met negen kinderen thuis, ik was de jongste. Vanaf mijn 14e moest ik meehelpen in de bakkerij. Op zaterdag ging ik mee met de bakkerswagen bestellingen afleveren. Ik heb zelf ook altijd bakker willen worden. Na de mulo ging ik naar de bakkersschool in Wellerlooi en heb daarna een jaar of acht in de bakkerij gestaan.” Begin jaren 80 maakte Jac een switch en ging hij in dienst van de EnPé in Sevenum supermarkmedewerkers opleiden. In die jaren kwamen de eerste bakovens in de supermarkten en hij leerde het personeel hoe hiermee te werken. Daarna was hij onder andere accountmanager retail en vanaf 2005 productmanager gebak. Voor die laatste functie reisde hij het hele land door. “Dat is de mooiste baan die ik ooit heb gehad. Die combinatie van het bakkersvak en commercie vond ik prachtig. Wat wel grappig is: in 2007 kwam San, een jonge moeder met veel kennis maar wat minder tijd, in dienst om mij te assisteren. We hebben toen afgesproken dat we, als alles naar verwachting verliep, in 2011 de rollen zouden omdraaien en ik dan wat minder zou gaan werken. Zo heb ik mijn opvolger in kunnen werken en was zij de laatste jaren dat ik er werkte mijn baas.”
Op zijn 62e ging Jac met pensioen. Het vroege opstaan zit hem echter nog steeds in het bloed. “Ik ben echt een ochtendmens. In de ochtend krijg ik het meeste gedaan.” Zoals dat gaat wanneer je met pensioen gaat, kloppen al snel verenigingen aan of je lid wil worden. Zo ook bij Jac. Hij was de afgelopen jaren onder andere voorzitter van Kansrijk Meterik, opgericht om de leefbaarheid in het dorp te vergroten, en oprichter en voorzitter van Heemkunde Meterik. Onlangs heeft hij echter besloten het wat rustig aan te doen. “Kansrijk Meterik is nu onderdeel van de dorpsraad en Heemkunde Meterik draait nu. Ik ben nog wel lid, maar geen voorzitter meer. Ik kies nu voor projecten met een kop en een staart. Ik vind het fijn om nu tijd te besteden aan mijn gezin.” Dat gezin bestaat uit echtgenote Anna, kinderen Anke, Hilde en Thijs en vier kleinkinderen. “Anna leerde ik in 1974 kennen, in De Saloon in Horst (nu Het Proeflokaal, red.). We trouwden in 1976. Het woonhuis bij de bakkerij werd toen gesplitst. Aan de ene kant gingen wij wonen en mijn moeder en zus woonden in het andere gedeelte.” Toen er kinderen kwamen, besloten Jac en Anna allebei parttime te gaan werken. “Ik werkte ’s morgens en Anna ’s middags. Zo kon ik volop genieten van het vaderschap. Nadat de jongste naar school ging, ben ik weer fulltime gaan werken.”
Naast zijn fulltime baan, had Jac ook nog tijd om zich in te zetten voor de volleybalclub. “In 1969 werd Volleybalclub Meterik (VCM) opgericht en ik ben lid van het eerste uur. Ik heb in het bestuur gezeten en ben trainer/coach geweest van diverse teams. Daarna stapte ik over naar Athos in Sevenum en Hovoc in Horst. Bij die club heb ik mijn mooiste volleybaljaren liggen. Met het Heren 1-team ben ik verschillende keren kampioen geworden en gepromoveerd. In totaal heb ik 45 jaar gevolleyd. Ik heb het altijd belangrijk gevonden om je in te zetten voor een gemeenschap.” Tegenwoordig biljart Jac en maakt hij tijd voor zijn andere grote hobby: koken. “Ik ben medeoprichter van de kookclub Linke Soep waaruit kookstudio De Koakereej is voortgekomen. Sinds ik niet meer werk, sta ik elk dag in de keuken. Ik kook op gevoel, niet uit een kookboek.” Na het overlijden van zijn moeder en zus, de bakkerij was in 1997 al gestopt, besloot Jac om het gebouw (Den Alde Bekker) te verbouwen tot twee starterswoningen en twee appartementen. In de tuin (nu Bekkershof) van Jac en Anna verrezen nog eens twee vrijstaande woningen. Daar wonen Jac en Anna nu, terwijl één van hun dochters in hun oude woning woont. “Met uitzondering van één jaar op de Vermeerstraat in Horst, toen we het aan het bouwen waren, woon ik dus al 66 jaar op dezelfde grond”, zegt Jac lachend. Het is dan ook goed wonen in Meterik, zegt Jac. “We hebben hier alles bij de hand. Het is ideaal hier.”