‘Een beetje meer Marlou in de provincie’

Politieke ambities heeft ze nooit gehad en toch staat Marlou Jenneskens uit Meerlo op de derde plek voor D66 voor de komende Provinciale Statenverkiezingen. “Dit kwam op mijn pad en ik dacht: gaan met die banaan.”

“De Provinciale Staten zijn niet sexy”, beaamt Marlou (27), “dat is wat jongeren zeggen. Ze vinden het niet interessant en denken dat het voor hen niet relevant is. Maar dat is het juist wel. Denk bijvoorbeeld aan het openbaar vervoer. Als student heb je daar elke dag mee te maken. Net als goede studentenhuizen. Die discussie wordt in de Provinciale Staten nu vooral gevoerd door mannen van 50 jaar of ouder. Maar zo denken jongeren niet. Dus als je wilt dat er wat verandert, ga dan stemmen.” Ze wil het beeld dat jongeren alleen maar lui op de bank liggen en netflixen, wel even bijstellen. “Kijk naar zo’n klimaatmars. Dat betekent dat er wel interesse is.”
Ze mag dan wel een nieuwkomer zijn op de lijst, de Provinciale Staten zijn Marlou niet helemaal vreemd. De afgelopen vier jaar werkte ze namelijk als persoonlijk assistent van gedeputeerde Hans Teunissen. Een baan waar ze toevallig inrolde. “Ik heb in Amsterdam gestudeerd. Tijdens mijn afstuderen belden Hans Teunissen me dat hij een persoonlijk medewerker zocht. Of dat niets voor mij was? Ik dacht: maar dat is in Maastricht. En ik woon nu in Amsterdam. Ik heb toch gesolliciteerd en ben een paar keer op en neer naar Maastricht gereisd voor een gesprek. Na afloop van een diploma-uitreiking van een vriendin bleek ik twee gemiste oproepen te hebben. De eerste was van mijn docent, dat ik mijn scriptie had gehaald en de tweede was het bericht dat ik was aangenomen.” Dit zorgde nog wel even voor een logistiek probleem. “Mijn vriend Giel, die oorspronkelijk uit Oirlo komt, had net een baan in Utrecht gevonden. Daarom zijn we toen in Eindhoven gaan wonen.” Momenteel woont Marlou in aanloop naar de verkiezingen weer even in Meerlo bij haar ouders.
Als middelbare scholier op het Dendron College werd Marlou al een beetje besmet met het politieke virus. “Met school deden we met mee de Wegwijsdag (waarbij scholieren een dag meelopen op het gemeentehuis en aan het einde van de dag hun ideeën presenteren, red.). Ik vond dat wij een heel goed idee hadden verzonnen en ik verdedigde dat vol vuur. Uiteindelijk werd ik jongerenambassadeur en hebben we de social sofa’s in het centrum vorm mogen geven.” Op een gegeven moment maakte ze de keuze om lid te worden van D66. “Wat ik heel goed vind van de partij, is dat moeilijke onderwerpen niet uit de weg gegaan worden. Denk bijvoorbeeld aan euthanasie. Geen makkelijk thema, maar we moeten er wel over discussiëren.”
In aanloop naar de verkiezingen schreef Marlou het verkiezingsprogramma met de titel ‘Kies voor de toekomst’. “Dat zette mezelf aan het denken. Ik vind het belangrijk dat er meer jongeren en meer vrouwen in de politiek komen. Als ik dat belangrijk vind, moet ik er ook iets aan doen. Dus ik besloot me verkiesbaar te stellen. Toen ik hoorde dat ik op een verkiesbare plek zou komen, heb ik ‘ja’ gezegd. Gewoon, gaan met die banaan. Ik heb veel positieve reacties gekregen. ‘De provincie heeft een beetje meer Marlou nodig’, zei iemand. Wat dat dan is? Optimisme, een frisse blik en een beetje durf.”