Ik ben geen Nederlander

Ongeveer 60 procent van de inwoners van Limburg is trots om Limburger te zijn. Dat blijkt uit een onderzoek in de opdracht van de NOS en de regionale omroepen. En ik ben daar 100 procent één van.

Van alle ondervraagden voelen de meeste mensen (57 procent) zich in de eerste plaats Nederlander. Ik moet eerlijk bekennen, daar hoor ik dan weer niet bij. Het is voor mij een eer om Limburger te zijn en ik zal ook nooit mijn ‘afkomst’ verloochenen. Ik kan me nog goed mijn twee stageperiodes herinneren in Den Bosch en Amsterdam. Daar, vooral in Amsterdam, hielden ze me wel eens voor de gek vanwege mijn gekke en grappige accentje of vroegen ze of ik elke dag vlaaien bakte. Ja, precies, best schandalig, maar ik kan er wel mee lachen hoor. Als ik dan vroeg of ze elke dag stoned met een joint bij de dames van plezier op de bank zaten, waren ze wel stil.
Eén ding is wel zeker en daar zal ik altijd trots op zijn en dat is dat ik een Limburger ben. Ik mag wel een grappig, zangerig en extreem sexy accent hebben en een uitmuntende smaak voor vlaai hebben, die trots voor je provincie verlies je niet. Ik in ieder geval niet. Als ik dan aan Limburg denk, krijg ik weer de kriebels. Carnaval, het dialect, muziek en ja, ook die vlaai. Limburg blijft zo fraai.
Sorry, sjezus wat een einde zum kotzen, maar het is wel zo.
Zing ze,
Niels